niedziela, 30 listopada 2014

Lęk separacyjny u psów - naturalne podejście.

    

Lęk separacyjny  u psa jest bardzo częstym problemem dotykającym zwierzęta, które przebywały dłuższy czas w schronisku, bądź były bite i źle traktowane w okresie szczenięcym.

Lęk przed odosobnieniem dotyka również zwierząt, które w wieku szczenięcym wytworzyły zbyt silną więź z właścicielem i zaczęły traktować go niemalże jak biologiczną matkę.

W jaki sposób w takiej sytuacji możesz pomóc swojemu psu? 

O tym będzie ten artykuł.

Objawy lęku separacyjnego.


Gdy szykujesz się do opuszczenia mieszkania, pies wpada w przygnębienie lub staje się nadmiernie pobudzony. Oznaki zdenerwowania widać na pierwszy rzut oka - ziewanie, oblizywanie się, dyszenie, rozszerzanie źrenic, drżenie mięśni.  Najczęściej można zaobserwować następujące objawy, występujące w dowolnym połączeniu, razem lub pojedynczo:

• nadmierna wokalizacja - skomlenie, wycie, szczekanie w wysokiej tonacji,
• niszczenie przedmiotów, najczęściej tych nasiąkniętych zapachem właściciela,
• nerwowe bieganie, miotanie, kręcenie w kółko, drapanie, kopanie,
• demonstracja zachowań agresywnych - warczenie, atakowanie drzwi, w których zniknął człowiek,
• wnikliwa obserwacja otoczenia, zastygnięcie w bezruchu,
• odmowa jedzenia,
• ślinotok,
• załatwianie potrzeb fizjologicznych w domu,
• wylizywanie łap i boków, samookaleczenie się.

Na szczęście, zaawansowane przypadki, w których zwierzak staje się niebezpieczny dla samego siebie, są zdecydowaną mniejszością.

Co powoduje lęk separacyjny?

Psy to zwierzęta stadne z natury. W naturze, psy rzadko, jeśli w ogóle są samotnikami. Dlatego denerwują się, gdy zostają same w domu. Jest to jeden z powodów odczuwania lęku, ponieważ pies swojego opiekuna i jego rodzinę uważa za swoje stado. Istnieje wiele innych przyczyn, które powodują występowanie lęku.

Są to:

- Wcześniej pies nie spędzał tyle czasu sam
-  Został porzucony w kluczowych momencie jego rozwoju psychicznego
-  Nadmierna izolacja
-  Zbyt wczesne (przed 8 tygodni życia) lub zbyt późne (po 14 tygodniach) opuszczenie miotu 
 - Doznanie traumatycznego zdarzenia w momencie izolacji
 - Przesadne przywiązanie, zwłaszcza u psów ras blisko współpracujących z człowiekiem

Jak możesz pomóc psu?


- Włącz psu muzykę. Niech będzie to muzyka klasyczna, uspokajająca, relaksacyjna - taka która pomoże uspokoić i wyciszyć psa. Pozostawienie włączonego radia też czasami bywa pomocne, ale nie wtedy kiedy trwają jakieś głośne debaty, burzliwe dyskusje, bo nie będą działały korzystnie na psa.

-  Można też spróbować nagrać i odtworzyć psu codzienną naszą domową krzątaninę. Można też  nagrać i włączyć na ciągłe odtwarzanie czytanie przez Ciebie na głos książki lub gazety. Od czasu do czasu włączać to nagranie, gdy jesteś obecny w domu, więc pies nie skojarzy nagrania tylko z Twoim wyjazdem.
 
- Spróbuj pozostawić jakiś element swojego niepotrzebnego ubrania, którego zapach może poprawić samopoczucie Twojemu psu i wyciszyć go.

- Czasem pomocna może okazać się zmiana diety Twojego psa - wiele problemów z zachowaniem może wystąpić po spożyciu słabej jakości karmy oraz zmiana niskiej jakości suplementów wspomagających naturalną dietę na preparaty organiczne może być niezwykle korzystna.
 
-  Przed wyjazdem udaj się ze swoim psem na długi spacer, baw się z nim w jego ulubione zabawy.
 
- Spróbuj karmić psa kilka razy dziennie, aby uniknąć zmiany nastroju, które mogą wynikać z niskiego poziomu cukru we krwi. Spróbuj podać psu największy posiłek przed wyjazdem tak aby Twój pies poczuł się najedzony i senny po długim spacerze i smacznym posiłku.

ziola-homeopaty.pl

Homeopatyczne i ziołowe środki.

Nigicans Pulsatilla (sasanka)
Jest to jeden z najbardziej powszechnych leków homeopatycznych stosowanych w lęku separacyjnym i powinien być podawany w potencji 6c i 30c. Może być podawany  bezpośrednio do pyska psa lub dodawany do wody psa przez cały dzień. Obraz psa Sasanki – lgnący do opiekuna, obawy przed samotnością, strach przed porzuceniem, strach emocjonalny przed byciem sam.  Pragnie towarzystwa i staje się bardzo poruszony i niespokojny pod wpływem dużego stresu.

Calcarea phosphorica (fosforan wapnia)
Jest to kolejny korzystny środek stosowany w przypadku lęku separacyjnego i najlepiej sprawdza się gdy używany jest w potencji  6c i 30c. Psy potrzebujące tego środka mogą wykazywać destrukcyjne objawy, gryźć i obgryzać meble i inne rzeczy w domu. Wymagają one nieskończonej miłość i towarzystwa. Bardzo łatwo wpadają w panikę. Calcarea phosphorica to typ, którego przerażają burze z grzmotami, trzęsie się i drży podczas burzy lub podobnego zdarzenia. Objawy te znikają po kilku dniach.

Gelsemium (żnin lśniący)
Pies wymagający Gelsemium jest często określane jako "wibrujący". Typ Gelsemium drży jak osika, są to grupy mięśni na całym ciele, zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz. Pies może mieć biegunkę i często oddawać mocz w momencie silnego stresu Żnin lśniący jest lekarstwem na występowanie objawów lękowych i często wykorzystywany jest z powodzeniem do leczenia lęku separacyjnego. Lek może być podawany w potencji 6c i 30c bezpośrednio do pyska lub w wodzie do picia.

Passiflora (męczennica)
Lek uspokajający, przeciwdrgawkowy. Uspokaja cały system nerwowy. Może być podany w wodzie do picia.

Scutellaria (skullcap) i Waleriana
Są to cudowne leki ziołowe łagodzące objawy niepokoju i nerwowości. Są nieocenione w uspokojeniu i zrelaksowaniu psów cierpiących na dolegliwości związane z lękiem separacyjnym.

Avena Sativa (oatstraw)
Działa podobnie jak Waleriana, Passiflora i Scutellaria. Można dodać do wody psa. Dostępny w postaci nalewki i homeopatycznych granulek.

Chamomila (niemiecki rumianek)
Rumianku rzymski i niemiecki mają nieco inne właściwości lecznicze jednak w leczeniu objawów działają w taki sam sposób. Rumianek jest silnym środkiem uspokajającym zmniejszającym lęk u zestresowanych zwierząt. Chamomila wycisza nadmierną aktywność jelit psa i pomaga mu zasnąć. Lek można podawać w herbacie rumiankowej. Jest on dostępny w postaci tabletek / kapsułek jak również nalewki.

Kava Kava
Kava kava zmniejsza niepokój, rozluźnia napięcie (w tym napięcie mięśni) i uspokaja bez skutków ubocznych. Kava ​​Kava ​​jest dobrym ziołem z wyboru dla nerwowego i niespokojnego psa. Lek jest dostępny w postaci kapsułek, nalewki lub proszku. Nalewka może być dodawana do wody, a proszkiem można posypywać jedzenie psa.


Są to najczęściej stosowane środki naturalne w radzeniu sobie z lękiem separacyjnym i są z powodzeniem stosowane przez wielu opiekunów. Obecnie na rynku istnieje wiele leków psychotropowych, które polecane są przez weterynarzy i behawiorystów do wspomagania leczenia lęku separacyjnego u psów, ale większość z nich posiada efekty uboczne, które mogą powodować dalsze problemy z ich zdrowiem. William Osler odnosząc się do ortodoksyjnej medycyny powiedział "Osoba, która bierze lekarstwo, musi wyleczyć się dwa razy, raz z choroby i raz z lekarstwa."

Z wdzięcznością ...
 



sobota, 29 listopada 2014

Zioła w diecie psów.



www.blisstree.com
Na pytanie, które czasem zadaję opiekunom psów, co według nich znaczy prawidłowe odżywianie zwierząt, otrzymuje odpowiedź, że jest to żywienie za pomocą diety odpowiednio zbilansowanej. Jest to cytat hasła reklamowego firm produkujących karmy i weterynarzy, którzy współpracują z tymi firmami. Ale czy jest to właściwa odpowiedź? No, nie bardzo. Prawidłowe żywienie polega przede wszystkim na strawieniu i wchłonięciu składników odżywczych pochodzących z diety. Służą temu m.in. odżywcze zioła, które odgrywają ważną rolę w tym procesie.

Zioła stosowane w diecie psów są klasyfikowane według określonej wartości odżywczej.
Mogą one wzbogacić dietę psa w różny sposób.

Korzyści z ziół w żywieniu psów.
  • Posiadają właściwości  lecznicze – zawierają dobroczynne włókna, śluz, działają moczopędnie, adaptogennie i mogą odegrać kluczową rolę w absorpcji ważnych składników odżywczych,
  • Mogą one być traktowane zarówno jako żywność i leki ponieważ posiadają obie te właściwości,
  • Mogą one zawierać węglowodany, tłuszcze i białka oraz witaminy i minerały niezbędne do prawidłowego odżywiania,
  • Mogą pobudzać układ odpornościowy,
  • Mogą wspomagać oczyszczanie i alkalizowanie (detoksykacje) ciała,
  • Są one odżywcze dla naszych zwierząt domowych na najgłębszym poziomie komórkowym - dla mózgu, kości, mięśni, skóry, sierści, serca, płuc, wątroby i nerek,
  • Mimo, że nie są substytutem białka zwierzęcego wspaniale go zastępują. 
Dla opiekunów psów staje się coraz bardziej oczywiste, że aby ich pies cieszył się najlepszym zdrowiem musi otrzymać dietę bogatą w białko zwierzęce, dobrej jakości przyswajalne witaminy, minerały i pierwiastki śladowe. Mogą one być uzupełnione właśnie przez odżywcze zioła, które tych niezbędnych substancji dostarczą.

Odżywcze zioła mogą być podane zarówno w postaci suszonej lub świeże. Są one łatwo dostępne, niedrogie i smaczne, co sprawia, że ​​łatwo dodać je do posiłków. Oto kilka popularnych i łatwo dostępnych odżywczych ziół, które możesz wziąć pod uwagę i zastosować do psiego posiłku.

Herbapol-Kraków

 Korzeń łopianu

W Polsce to pospolity chwast, zwłaszcza na nizinach. Można go znaleźć na przydrożach, przychaciach, w zaroślach, rowach, pod płotami, na gruzach i usypiskach oraz na miedzach. 

Łopian to wspaniały sposób na oczyszczenie krwi oraz środek na przyspieszenie wydalania toksyn z naszego ciała. Ponieważ korzenie, liście oraz nasiona łopianu są gorzkie, pobudzają one trawienie i pracę wątroby, jak również przyspieszają pracę trzustki. Łopian może być używany w celu polepszenia słabego trawienia, lepszego wydalania gazów, rozładowywania wzdęć, niestrawności. Łopian ma właściwości łagodnego środka przeczyszczającego. Łopian jest skutecznym lekarstwem przeciwko infekcjom bakteryjnym, jak również grzybicznym. Zioło to pomaga w przywracaniu przyjaznej flory bakteryjnej w jelitach. Łopian posiada średnie właściwości moczopędne, poprzez mocz pomaga w eliminowaniu toksycznych substancji z organizmu. Łopian może być używany na zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymywanie się wody w organizmie, kamienie, piasek nerkowy.


Jako produkt spożywczy korzeń łopianu jest pyszny można gotować go jak ziemniaki pokrojony w kostki; ma łagodny, słodki smak, jest śluzowaty. Zwierzęta uwielbiają smak korzenia łopianu. Może być on podawany także w stanie sproszkowanym Korzenia łopianu jest bogaty w węglowodany, inulinę, a bardzo bogaty w żelazo, magnez, krzem, tiaminę, sód, potas, fosfor, chrom. 



Lucerna 
 
Lucernę kojarzymy zwykle tylko z paszą dla zwierząt. Tymczasem ma ona niezwykłe właściwości lecznicze, wykorzystywane od lat w medycynie ludowej.
Nadziemne części rośliny są bogate w beta karoten, witaminy B, C, D, E, P i K oraz sole mineralne, takie jak potas, żelazo, wapń, magnez, mangan, krzem i fosfor. 

Dzięki wysokiej zawartości chlorofilu, lucerna ma także działanie odtruwające i zapobiega nowotworom układu trawienia. Z powodzeniem może być stosowana w zaburzeniach przewodu pokarmowego – wzdęciach, wrzodach, braku apetytu. Dzięki swym właściwościom alkalizującym, które zawdzięcza obecności węglanu magnezu, stosowana jest w leczeniu wrzodów trawiennych u psów. Kiedyś ta choroba była rzadkością, obecnie coraz więcej psów na nią choruje.

Lucerna wspomaga wchłanianie i przyswajanie węglowodanów, białka, wapnia, żelaza i innych pierwiastków śladowych. Działa szczególnie korzystnie na osoby w starszym wieku, wzmacnia system immunologiczny, spowalnia proces starzenia się, zwiększa siłę życiową, wydolność fizyczną.

Regularne przyjmowanie ekstraktu z lucerny przyczyniło się do podniesienia ogólnego stanu zdrowia u psów.

Wyniki badań oraz wielokierunkowe badania fitochemiczne, także inne, dotyczące właściwości farmakologicznych substancji naturalnych obecnych w lucernie siewnej, sprawiają, że ta roślina, znana i stosowana jako lek już od starożytności, znajdzie swoje miejsce zarówno w diecie psów, jak i w lecznictwie. 

Żeń szeń

Żeń-szeń w opinii lekarzy, zielarzy i naukowców jest najdoskonalszym ziołem. Jego właściwości lecznicze są potwierdzone wieloletnią praktyką

Psy w starszym wieku posiadają zaburzoną zdolność do wchłaniania substancji odżywczych i czego efektem może być niedożywienie. Powoduje to straty energii i koncentracji i zwiększonym ryzykiem powstania choroby. Żeń-szeń jest nie tylko znanym środkiem pobudzającym apetyt, ale badania wykazały, że może również zwiększać zdolność jelit do wchłaniania substancji odżywczych. Żeń-szeń zawiera silne składniki przeciwutleniające, które pomagają organizmowi wzmocnić swoją odporność. Roślina zawiera również saponiny przeciwzapalne, które mogą pomóc w regulacji poziomu cholesterolu i cukru we krwi. Kolejnym składnikiem w korzeniu żeń-szenia jest geranium, który ma ogromny wpływ na odwrócenie procesu stłuszczenia wątroby spowodowanej złą dietą.

Korzeń kurkumy

Kurkuma (turmerik, ostryż długi, szafran indyjski), roślina blisko spokrewniona z imbirem, to przyprawa bardzo popularna w Indiach.

W Polsce znany składnik mieszanki curry. Stosowana w przemyśle spożywczym jako barwnik: masła, sałatek, ryżu i pizzy.

Sprzedawana w postaci proszku i korzenia (kurkuma w wielu języka znaczy „żółty korzeń”).

W medycynie stosuję się kurkumę jako łagodny środek przeciwzapalny. Dzięki zawartym w niej antyoksydantach przyspiesza procesy gojenia ran, dlatego w Indiach często kurkumą posypuje się rany oraz bandaże. Stosuje się ją również przy leczeniu wrzodów żołądka, ponieważ wzmaga produkcję kwasów żółciowych.

Kurkuma przede wszystkim ma bardzo silne właściwości żółciotwórcze, bakteriobójcze, przeciwzapalne i antyoksydacyjne. Dzięki temu chroni ona wątrobę, wspomaga trawienie oraz mechanizmy odtruwające organizm.

Kurkuma neutralizuje toksyny znajdujące się w całym organizmie i zabija pasożyty, przyczynia się tym samym do oczyszczenia całego organizmu a w szczególności regulacji zaburzeń flory jelitowej..

Kurkuma zawiera dużo magnezu, manganu, niacyny, potasu, selenu, krzemu, sodu i wiele innych minerałów i witamin. Kurkumę można podawać psu w postaci startych na tarce korzeni, które mogą być dodawane bezpośrednio do jedzenia lub gotowane w bulionach. Może być również stosowana w postaci sproszkowanej lub w postaci ekstraktu. Kurkumę należy stosować w małych ilościach, aby uniknąć niestrawności u psów.

Liść pokrzywy

Pokrzywa to nie tylko chwast. Na wsi od wieków traktowano ją z szacunkiem ze względu na właściwości lecznicze i wartości odżywcze. Pokrzywa zawiera wiele cennych witamin, mikroelementów i soli mineralnych pomocnych m.in. przy leczeniu kamicy nerkowej i artretyzmu. 

Ta niepozorna roślina ma właściwości moczopędne, niezastąpione w leczeniu kamicy nerkowej i innych schorzeń układu moczowego. Wspomaga wydalanie z organizmu szkodliwych substancji, np. złogów kwasu moczowego. Pokrzywa jest także pomocna m.in. w leczeniu dny moczanowej. Równocześnie przeciwdziała zatrzymywaniu płynów w organizmie.
Picie naparów lub dodawanie świeżych listków młodej pokrzywy do sałatek ułatwia przemianę materii i wzmaga apetyt. Związki w niej zawarte oczyszczają układ trawienny, odprowadzają złogi żółciowe, a także korzystnie wpływają na pracę trzustki, wątroby i żołądka. Pokrzywę stosuje się w chorobach wątroby i przewodu pokarmowego, nieżytach żołądka i jelit, a także przy biegunkach.

To na pewno nie jest to wyczerpująca lista, ale wymienione w tym artykule zioła są najbardziej skuteczne dla zwierząt i łatwo dostępne. Większość z nich można znaleźć na łące lub w lesie, a nawet w swoim własnym ogródku. Zachęcam do eksperymentowania z jednym rodzajem zioła lub z mieszanki złożonej z kilku roślin w oparciu o indywidualne potrzeby Twojego psa.

Dziękuję.

  
 







środa, 12 listopada 2014

Nowe spojrzenie na alergię.

Jeśli czytasz ten artykuł, to najprawdopodobniej dlatego, że zmagasz się z nawracającymi chorobami skóry lub uszu Twojego psa. Dotychczasowe leczenie lekami farmaceutycznymi nie przyniosło jak dotąd spodziewanych efektów. I myślę, że nie przyniesie.

Przeczytaj uważnie ten artykuł. Być może zrozumiesz, że stosowane antybiotyki i sterydy w leczeniu tych dolegliwości nigdy nie spowodują wyleczenia Twojego psa.

Alergie są według medycyny nadwrażliwością systemu odpornościowego, a skutkami jego nadwrażliwych reakcji są zmiany na skórze i w innych miejscach organizmu.

Co Ty na to? Skąd ta nadwrażliwość się wzięła? Spadła z nieba? Czy dajesz sobie nadal wmawiać tę wymyśloną nadwrażliwość?Kiedyś sama tak również myślałam.

Trzeba spojrzeć prawdzie w oczy i przyznać, że zmiany skórne spowodowane są substancjami drażniącymi, a nie jakąś tam nadwrażliwością. Toksyczne substancje wywołują produkowanie przeciwciał.

Weterynarze holistyczni twierdzą, że możliwymi przyczynami są - nadmierna ilość toksyn w organizmie i/lub złe funkcjonowanie kanałów eliminacji tych toksyn.

A skąd się biorą toksyny?

Z upośledzonego trawienia i przyswajania, złej diety, leków, zakwaszenia organizmu czego następstwem może być pojawienie się pasożytów, grzybów.

Bardzo często psy, u których zdiagnozowano alergię w rzeczywistości cierpią z powodu infekcji grzybiczej m.in. w jelitach. Konwencjonalny sposób leczenia alergii jest najczęściej ukierunkowany na blokowanie odpowiedzi immunologicznej lub w cięższych przypadkach na tłumieniu całego układu odpornościowego za pomocą sterydów, zarówno miejscowych i ogólnoustrojowych. Takie podejście może być stosowane w leczeniu objawowym natomiast nie rozwiązuje przyczyny problemu. Psy często stają się zależne od lekarstwa, cierpią z powodu licznych efektów ubocznych, a co ważniejsze, ich ogólny stan zdrowia pogarsza się ponieważ układ odpornościowy jest stale tłumiony. Antybiotyki i sterydy nie rozwiążą problemu. One są skuteczne jedynie w leczeniu wtórnego zakażenia bakteryjnego i owszem zapewnią tylko chwilową ulgę psu. Pamiętaj 70% układu odpornościowego znajduje się w przewodzie pokarmowym. Kiedy w jelitach pojawia się nadmiar patogenów i drożdży/przerost grzyba, to oznacza, że układ odpornościowy jest osłabiony.
Kiedy to się stanie pies jest podatny na wtórne infekcje w tym na Demodectic Mange.

Drożdżyce mogą być wywoływane przez różne organizmy drożdżowe. Jednym z nich jest grzyb Malassezia pachydermatitis, który znaleźć można w niewielkich ilościach na zdrowej oraz w dużych na chorej skórze jak również w psich uszach. Inne problemy stwarzają drożdże Candida albicans, które mogą być  przyczyną chorób systemowych. Drożdże w organizmie przeistaczają się w grzyby, zaczynają zarastać jelita, przez co toksyny przedostają się do organizmu i powodują załamanie się jego mechanizmów obronnych (układ immunologiczny). Efektem tego jest reakcja miejscowa ( zakażenia skóry, zapalenie uszu lub pęcherza moczowego) oraz w całym organizmie (ogólnoustrojowo). Jeśli wiesz, że skóra jest największym organem filtrującym w organizmie, to łatwo zrozumiesz, że jest to miejsce gdzie  gromadzi się najwięcej śmieci i toksyn, których organizm nie mógł wydalić naturalnymi kanałami wydalniczymi, co powoduje problemy, które obserwujesz u swojego zwierzaka.

Drożdżyce są obecnie największym problemem zdrowotnym, z którym borykają się dzisiaj opiekunowie psów.  Problem ten jest do wyleczenia ale potrzeba na to czasu i cierpliwości. 

Przeczytaj te informacje i podziel się nimi ze swoim weterynarzem, być może będzie na tyle otwarty, że zainteresuje się również tym tematem. 

Zaczynamy:

Istnieją trzy rodzaje drożdży:

- powierzchniowe (najczęstsze) - ich obecność w organizmie zaznacza się zapaleniem wyściółki narządów tj.przewodu pokarmowego, skóry, przełyku, górnych i dolnych dróg oddechowych itp.

- lokalnie inwazyjne - czyli wywołujące zapalenie płuc, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie przełyku, owrzodzenie jelit, dróg oddechowych  lub układu moczowo - płciowego.

- układowe - inwazja drożdży powoduje uszkodzenie serca,  nerek,wątroby, śledziony, płuc i mózgu oraz innych narządów. W przewodzie pokarmowym, w przypadku gdy naturalna flora jelit jest osłabiona lub zniszczona, jej miejsce natychmiast zajmują chorobotwórcze mikroorganizmy. Grzyb Candida jest typowym pasożytem, kradnie żywicielowi duże ilości składników odżywczych i pozbawia tlenu oraz zanieczyszcza jego organizm toksynami - potrafi wytwarzać około 100 toksyn.

Gdy organizm człowieka lub zwierzęcia otrzymuje wszystkie składniki odżywcze z naturalnego pożywienia organizm jest w stanie utrzymać rozwój drożdży na niskim poziomie, tak aby nie zagrażały one zdrowiu.

Ale gdy w organizmie nastąpił przerost  drożdży w wyniku jego osłabienia, inne bakterie typu e - coli, pasożyty, demodectic mange, giardia, roztocza, kokcydie gwałtownie atakują poszczególne organy w ciele.

Czasem zastosowanie antybiotyków może uratować życie.

Bardzo często w walce z drożdżami stosowane jest leczenie ogólne, które zwykle sprowadza się do przepisania antybiotyku. Niestety lekarze bardzo chętnie go przepisują, pomijając mniej „inwazyjne”             metody.

Bardzo możliwe, że jeśli lekarz chce przepisać Twojemu psu antybiotyk, to nie dlatego, że stadium grzybicy jest aż tak posunięte, ale dlatego, że uważa to za pewniejszy sposób pozbycia się grzyba. Czy słusznie? Z pewnością, bo ta metoda jest pewniejsza. Ale czy jest lepsza dla Twojego psa? Niekoniecznie, skoro można  wyleczyć grzybicę bez brania antybiotyków.

W terapii antybiotykowej konieczne jest podawanie probiotyków. Jeśli tego nie zrobisz drożdże natychmiast zaatakują organizm. Prebiotyki i probiotyki podawane podczas antybiotykoterapii będą utrzymywały drożdże  na niskim poziomie nie dopuszczając do ich nadmiernego rozrostu.

Niestety w dzisiejszych czasach gdy większość opiekunów jest zbyt wygodnych lub zbyt zapracowanych i nie dba należycie o swojego zwierzaka, podawanie przyjaznej flory bakteryjnej psu jest koniecznością. Karmienie psa wysoko przetworzoną karmą, w której w wyniki produkcji doszło do utraty większości składników odżywczych wymaga uzupełniania tej diety w probiotyki i enzymy, które nie tylko ułatwiają trawienie i ich przyswajanie ale również likwidują proces zapalny toczący się w organizmie.

Inne środki, które przyczyniają się do rozrostu drożdży to stosowanie hormonów, sterydów, szczepionek, leków farmaceutycznych, preparatów przeciwko pasożytom wewnętrznym i zewnętrznym i wiele, wiele innych...

Pozwolę sobie wymienić najgorsze czynniki powodujące nadmierny rozrost drożdży, a jest to:

1/ DIETA - czyli karmienie psa komercyjną karmą zawierającą środki konserwujące, barwniki, pozbawionej w wyniku przetwarzania niezbędnych składników odżywczych  do prawidłowego rozwoju psa.

2/ ANTYBIOTYKI stosowane w leczeniu wielu chorób bez jednoczesnego uzupełniania zniszczonej w wyniku leczenia flory bakteryjnej.

Czy wiesz, że...
po dziesięciodniowej antybiotykoterapii przyjazna mikroflora jest eliminowana z jelita na okres pół roku, a całkowity jej stan przy zdrowym odżywianiu, normalizuje się dopiero po 8 miesiącach!!!

Czy można to przegapić?


Oczywiście, że tak. Pogorszenie stanu zdrowia środowiska jelit, które powoduje rozrost drożdży nie powstaje przez noc tylko jest to proces powolny i stopniowy podobnie jak odwrócenie tego procesu.



Zaczyna się od powstania zespołu nieszczelnego jelita.

Co to jest zespół nieszczelnego jelita - LGS?

Dla zespołu nieszczelnego jelita często używa się określenia LGS, który jest akronimem Leaky Gut Syndrome - angielskiej nazwy tego schorzenia.
LGS jest jedną z głównych przyczyn wielu, często występujących obecnie chorób i nie będzie przesadą, jeśli powiem, że osiąga wymiar niemalże "epidemii" – dotyczy bowiem milionów ludzi ale również psów. Choć zespół nieszczelnego jelita jest tak powszechną i naukowo potwierdzoną patologią - najczęściej nie jest diagnozowany: LGS nadal nie jest uznawany przez większość lekarzy medycyny konwencjonalnej, mimo, że wielu specjalistów i badaczy coraz wyraźniej dostrzega znaczenie przewodu pokarmowego w rozwoju chorób alergicznych i autoimmunologicznych, a schorzenie to stało się już przedmiotem poważnej liczby badań.

LGS zaczyna się od podrażnienia i stanu zapalnego błony śluzowej przewodu pokarmowego. Z biegiem czasu śluzówka staje się coraz słabsza, a nienaturalnie duże odstępy pomiędzy komórkami w ścianie jelita cienkiego umożliwiają przenikanie do krwi substancji toksycznych, które w normalnych warunkach, byłyby odpychane i eliminowane.

Mianem LGS określa się więc sytuację, gdzie poprzez uszkodzoną, a w konsekwencji nieszczelną błonę śluzową jelit, wprost do krwiobiegu przedostają się szkodliwe drobnoustroje, grzyby, pasożyty, niestrawione łańcuchy białek złożonych, tłuszcze i substancje odpadowe, które w zdrowym organizmie nie przenikają przez naturalną barierę jelito/krew.

W następstwie wątroba, której zadaniem jest filtrowanie krwi, staje się przeciążona oczyszczaniem jej z nadmiaru obcych ciał i substancji toksycznych. Także układ immunologiczny jest osłabiony nieustannym zwalczaniem niepożądanych elementów. Jeśli wątroba nie jest w stanie ich wyeliminować, odkładają się w komórkach w różnych częściach organizmu, takich jak skóra, mięśnie, stawy, mózg, narządy wewnętrzne i gruczoły. Stan zapalny rozprzestrzenia się w całym organizmie.

Co dzieje się w układzie trawiennym, kiedy pojawia się LGS?

Układ trawienny nie produkuje wystarczającej ilości enzymów, z powodu stresu oraz dlatego, że brakuje elementów budulcowych, które są niezbędne (aminokwasy).

Zachwiana zostaje równowaga ekologiczna w przewodzie pokarmowym między „dobrymi i złymi” bakteriami. Istnieje niedobór tych dobrych, które pomagają trawić jedzenie, zaś złe bakterie i inne mikroorganizmy, grzyby, pasożyty zużywają substancje odżywcze zostawiając swoje toksyczne odpady, co pogłębia uszkodzenia błon śluzowych i komórek.

Organizm traci zdolność do rozkładania pokarmu na związki proste, które mogą zostać wchłonięte i użyte do budowy nowych komórek. Nawet jeśli pies zjada odpowiednią ilość pożywienia i przyjmuje tabletki witaminowe, nadal jest niedożywiony, ponieważ nie przyswaja składników odżywczych. Organizm nie jest w stanie tworzyć wszystkich elementów, które są stale potrzebne do jego funkcjonowania i odbudowy. Osłabiony staje się bardziej podatny na choroby.

Może rozwinąć się nietolerancja pokarmowa. Uszkodzenia ścianek jelit prowadzą do reakcji układu odpornościowego, które wytwarza przeciwciała przeciwko niektórym pokarmom.

Oto typowy scenariusz ...... powiedzmy, że Twój pies ma 3 lata był i jest karmiony nieodpowiednim jedzeniem. Mam na myśli tutaj suchą karmę. W międzyczasie z powodu infekcji weterynarz zaordynował mu kilka razy  antybiotyki. Pies był jak do tej pory okazem zdrowia. Ale pewnego dnia zauważasz, że Twój pupil potrząsa głową, drapie się po uchu albo może gryzie łapy – nie zawsze, tylko od czasu do czasu. Kilka dni później wydaje Ci się, że pies częściej drapie się po uchu i gryzie łapy. Wkrótce pies gryzie nie tylko łapy ale również skórę, drapie się nie tylko po uszach ale po całym ciele i jest oczywiste, że to zakażenie skóry. Zaczynają pojawiać się plamy i czarne łyse punkty szczególnie na podbrzuszu i łapach. Być może wiesz, że skóra jest największym organem filtrującym w ciele. Stąd te niepokojące objawy. W skrajnych przypadkach psy mogą mieć drgawki, ciągłe problemy z nawracającymi infekcjami dróg moczowych, letarg, itp.


W takiej sytuacji, co robisz?... Jedziesz do weterynarza ... .i co dostajesz dla psa? .... Oczywiście antybiotyk w maści do uszu, antybiotyk do leczenia skóry, aby mieć pewność, że nie dojdzie do wtórnego zakażenia, zastrzyk ze sterydem, aby tymczasowo zatrzymać swędzenie.  Weterynarz zasugeruje Ci również, że ​​"to jest alergia pokarmowa" i poleci Ci karmę weterynaryjną.


Myślę, że niewiele się pomyliłam opisując tę wizytę w lecznicy. Sama tego doświadczałam.

Po kilku dniach, dzięki sterydom i zastosowanym antybiotykom u psa następuje zdecydowana poprawa zdrowia. Jesteś zadowolony, że leczenie powiodło się. Ale po kilku, kilkunastu dniach nagle u Twojego psa pojawiają się te same objawy czyli gryzienie łap, świąd, zaczerwienione uszy, nogi. Pies jest w opłakanym stanie. I co? Wiadomo - powrót do weterynarza. Za każdym razem – drugi, trzecim, czwartym pies otrzymuje dawkę sterydów i antybiotyków. Takie postępowanie lecznicze staje się błędnym kołem. Po kolejnym nieudanym leczeniu weterynarz zasugeruje wykonanie "testów alergicznych" ponieważ według niego pies musi być uczulony na coś, co być może jest w diecie.

Badanie alergii często bywa długotrwałe i żmudne. Ustalenie alergenu bądź alergenów, na które uczulony jest pies wcale nie jest prostą sprawą. Czasami trzeba przeprowadzić wiele badań krwi, testów alergicznych lub prób prowokacyjnych. Okazuje się, że badania krwi na alergię nie zawsze są wiarygodne, a mimo dostępności coraz większej liczby badań na alergię, ustalenie konkretnego alergenu wywołującego uczulenie jest bardzo trudne. Oczywiście nikt nie interesuje się, ile pieniędzy na zdiagnozowanie alergii u swojego psa wydaje opiekun. A są to nie małe kwoty. Jeśli wykonywałeś takie badania, to zapewne wiesz o czym piszę. W końcu okazuje się, że pies jest uczulony na wszystko. Opiekunowi pozostaje wtedy do dyspozycji leczenie za pomocą antybiotyków i sterydów oraz co jakiś czas zmiana karmy, ponieważ pies również źle reaguje na suszki.
A gdyby weterynarz zechciał poznać prawdziwą przyczynę alergii u Twojego psa zaoszczędziłbyś sobie wydatków, a swojemu psu stresu i faszerowania go chemią, która tylko pogłębia proces chorobowy.

Drożdżyca systemowa - czy to możliwe?


Wielu współczesnych lekarzy weterynarii nie posiada przeszkolenia w zakresie całościowego podejścia do leczenia, są przeszkoleni do leczenia alopatycznego, co oznacza, że ich leczenie dotyczy tylko "części" ciała, które są chore lub uszkodzone i  „naprawiają” je za pomocą leków farmaceutycznych i zabiegów chirurgicznych. Aby zrozumieć i zdiagnozować systemowy przerost drożdżaków lekarz weterynarii musi zrozumieć, że widoczne objawy pojawiające się na zewnątrz psa czyli gryzienie, świąd, zapalenie ucha, wyłysienie, wrzody itp to tylko "wierzchołek góry lodowej". Musi on spojrzeć głębiej do wnętrza organizmu psa lub dotrzeć do przyczyny powstania problemu, a nie tylko leczyć jego objawy.

Aby zrozumieć pojęcie drożdżycy systemowej należy poznać proces rozrostu drożdży.



Drożdże rozmnażającym się w ciele żywiciela. Chociaż ten przerost rozpoczyna się w jelitach, to może rozprzestrzenić się we wszystkich narządach wewnętrznych i rozpoznawany jest właśnie jako drożdżyca systemowa. Te drożdże znajdują się w naturalnych warunkach, w niewielkiej ilości w jelitach psa ale stają się patologicznymi kiedy zmieniają swoją formę wypuszczając strzępki grzybni, prowadząc do perforacji ściany jelita i rozrostu w całym organizmie. Powoduje to, że ściana jelita staje się nieszczelna i dzięki temu ułatwia toksynom na przedostanie ich się do krwiobiegu co powoduje pojawienie się szerokiego wachlarza symptomów chorobowych. Candida produkuje około 80 różnych toksyn stąd ich wpływ na organizm psa powoduje tak różnorodne objawy z różnych narządów - brak wzajemnego powiązania pomiędzy sobą.

Jedną z grupy toksyn produkowanych przez drożdże są neurotoksyny – substancje  wywierające negatywne działanie na ośrodkowy układ nerwowy (mózg), które wywołują stany depresyjne i rozchwianie emocjonalne, np.: zmienne nastroje, niezdecydowanie, chaotyczność, gwałtowne zachowania, hałaśliwość, agresję (również skierowaną na siebie). Kto wie może problemy behawioralne tak nagminnie występujące obecnie wśród psów nie są spowodowane drożdżycą. Jeszcze jedna bardzo ważna informacja - neurotoksyna grzybicza o budowie zbliżonej do hormonu przysadki mózgowej może z łatwością rozregulować cały układ hormonalny psa, ale przede wszystkim tarczycę..

Jak naprawić ten bałagan?

W prosty sposób, choć będzie to wymagało od Ciebie czasu, cierpliwości i zmiany dotychczasowego sposobu żywienia Twojego psa.


 
Ten prosty sposób będzie wymagał:


1. Badania tarczycy
2. Zmiany diety
3. Oczyszczenia organizmu
4. Wzmocnienie go poprzez dostarczenie probiotyków, enzymów trawiennych oraz pełnowartościowego odżywiania komórkowego.


1. Badanie tarczycy.

Przed przystąpieniem  do walki z drożdżycą koniecznie wykonaj badanie tarczycy u swojego psa.
Z doświadczenia wiem, (miałam setki przypadków i ludzkich, i psich), że kiedy staram się zrównoważyć system i obniżyć poziom drożdży / grzybów w jelitach, odniosę  znacznie większy sukces wtedy gdy tarczyca działa prawidłowo. Największym problemem jest to aby drożdże  jako mikotoksyny nie zdążyły uszkodzić tarczycy, która jest mistrzem w blokowaniu całego systemu (system gruczołów wydzielania wewnętrznego). Zdrowa, prawidłowo funkcjonująca tarczyca to powodzenie zrównoważenia przerostu drożdży w przewodzie pokarmowym


Większość weterynarzy nie wykonuje pełnego panelu pracy tarczycy, dlatego też poproś o wysłanie pobranej do badania krwi do laboratorium.
  
2. Zmiana diety.

Tutaj nie muszę już chyba pisać. Najlepszą dietą w leczeniu drożdżycy będzie gotowane, domowe oraz surowe jedzenie wzbogacone organicznymi suplementami.

Komercyjna karma niezależnie od "jakości" może być obciążona toksynami. Oto ich krótka lista:


- Premiksy - ponieważ większość krokietów jest przetwarzana i pieczona w wysokiej temperaturze, nie spełnia minimalnych standardów żywieniowych, chyba że wzbogacone zostaną syntetycznymi witaminami i składnikami mineralnymi. Prawie wszystkie z tych syntetycznych składników są produkowane za granicą, głównie w Chinach, gdzie standardy jakości są wątpliwe.. Pamiętaj, melamina, która została dodana do żywności dla zwierząt w latach 90-tych, spowodowała choroby i śmierć wielu psów.


- Bakterie - wiele krokietów zawiera mięso pochodzące z martwych zwierząt , które nie  dotarło do zakładu utylizacyjnego w ciągu jednego lub dwóch dni i  tusze mogą być zanieczyszczone bakteriami, w tym E. coli. i Salmonella. Podczas gdy proces gotowania zabija bakterie, nie eliminuje jednak endotoksyn, które wytwarzają niektóre bakterie. Producenci żywności dla zwierząt nie testują żywności na obecność tych toksyn. Ponieważ chore i martwe zwierzęta mogą być przetwarzane na karmę dla zwierząt domowych, wszystkie leki stosowane w ich leczeniu lub eutanazji będą również znajdować się w krokietach.

 

- Mikotoksyny - to toksyny z pleśni i grzybów. Sucha żywności często może być skażone mikotoksynami z ziaren, takich jak pszenica i kukurydza i mączka rybna.

 

- GMO - genetycznie modyfikowane produkty roślinne tworzą stany zapalne.  Soja, kukurydza są obecnie w większości modyfikowane genetycznie.

 

- Akrylamid jest bardzo toksycznym związkiem powstającym podczas przygotowywania i produkowania produktów spożywczych. Na zawartość powstającego w pożywieniu akrylamidu wpływa sposób przygotowania potraw. Żywność bogata w węglowodany, która jest poddawana działaniu wysokiej temperatury, zawiera sporą ilość akrylamidu. Na przykład w ziemniakach stężenie akrylamidu wynosi od 150 do 4000 μg/kg. Potrawy z ziemniaków przygotowywane w wysokiej temperaturze zawierają duże ilości akrylamidu. Ten toksyczny związek powstaje w wyniku skomplikowanej reakcji Millarda – tym terminem określa się serię reakcji chemicznych, zachodzących najczęściej pod wpływem ciepła między aminokwasami a cukrami redukującymi. Uogólniając, reakcja Maillarda powstaje podczas smażenia i ogrzewania praktycznie każdego artykułu spożywczego. To właśnie ta reakcja częściowo odpowiada za zapach piwa, chleba, czekolady, prażonej kukurydzy, ciastek czy mięsa. W rzeczywistości, reakcja Maillarda jest uważana za pożądaną w produkcji pożywienia dla zwierząt, ponieważ nadaje karmie smak, chociaż zmniejsza biodostępność pewnych aminokwasów, takich tauryny i lizyny.


3. Oczyszczanie organizmu.
Oczyszczanie – czyli detoksykacja organizmu, polega na usunięciu zanieczyszczeń lub szkodliwych  produktów powstających w procesach biochemicznych w organizmie psa, które, np. w wyniku zaburzeń nie zostały usunięte od razu




Coral Black Walnut - zaleca się jako uzupełnienie diety w stwierdzonej obecności pasożytów w organizmie, w stanach zapalnych i chorobach grzybiczych przewodu pokarmowego w celu podniesienia skuteczności leczenia i profilaktyki ich wystąpienia.








Black Walnut Leaves -  zaleca się jako uzupełnienie diety w chorobach pasożytniczych, grzybiczych i zapalnych przewodu pokarmowego, w przewlekłych egzemach i skazach oraz w profilaktyce chorób układu pokarmowego.







4. Wzmocnienie organizmu.




Assimilator - efektywny środek na podstawie naturalnych fermentów dla poprawy trawienia i przemiany materii.










Bio Kurunga - naturalny środek na bazie mleka krowiego, w skład którego wchodzi kompleks pożytecznych mikroorganizmów przywracających właściwy stan mikroflory jelitowej i przyczyniających się do podniesienia odporności organizmu.








Digest Able - zaleca się jako uzupełnienie diety przy profilaktyce chorób przewodu pokarmowego oraz w stosowanych programach mających na celu oczyszczenie i poprawę kondycji organizmu.








Coral Probiotic - produkt zawierający żywe kultury Lactobacillus acidophilus i Bifidobacterium longum oraz fruktooligosacharydy (FOS) do kompleksowej ochrony mikroflory jelitowej i utrzymania prawidłowej przemiany materii.








Spirulina - odżywczy produkt naturalny, który normalizuje przemianę materii i zawiera kompleks witaminowo-mineralny. Stosowany w zapobieganiu niedoborom białka, witamin i minerałów, w braku odporności i innych chorobach.







Coral Chlorella - naturalny wysokobiałkowy produkt na bazie mikroalgi chlorelli pozwalający uzupełnić niedobory substancji odżywczych i witamin, sprzyjający detoksykacji organizmu, poprawiający proces trawienny i zwiększający odporność organizmu.

To tyle na temat alergii. Jeśli leczysz bez skutku swojego psa z powodu tej choroby być może jego organizm został zaatakowany przez drożdże. Zasugeruj to Waszemu weterynarzowi. Nie wyrażaj zgody na leczenie drożdżycy antybiotykiem.


Błąd jaki popełniają lekarze medycyny akademickiej polega na tym, że cały wysiłek poświęcają wyłącznie na zniszczeniu grzyba antybiotykiem. Bez zmiany sposobu odżywiania, wzmacniania funkcji systemu odpornościowego, stosowania preparatów służących do tzw. odżywiania komórkowego, probiotyków – cały ich wysiłek idzie na marne i w krótkim czasie dochodzi do nawrotu choroby u psa


Leczenie antybiotykami przeciwgrzybiczymi jest nieskuteczne, ponieważ drożdżaki osiągnęły znacznie wyższy szczebel rozwoju niż bakterie, lepiej i szybciej potrafią przystosować się do zmiennych warunków środowiska zewnętrznego. Są w związku z tym trudniejsze do zniszczenia, szybko zdobywają oporność na zastosowane antybiotyki. Powinny być stosowane jedynie w szczególnych wypadkach, kiedy ogólny stan chorego psa budzi niepokój, w celu uzyskania szybkiego i doraźnego efektu. Powinieneś też obawiać się  objawów ubocznych pojawiających w czasie ich stosowania, które są stosunkowo częste.
 

Warto przy tym pamiętać, że podczas wieloletniej choroby dochodzi niekiedy do trwałego upośledzenia funkcjonowania narządów wewnętrznych. Im dłużej trwa i jest leczone schorzenie, tym niekorzystne zmiany w organizmie psa są większe. Z tego powodu im szybciej wdrożysz leczenie przeciwko grzybicy, tym szybsze będą efekty powrotu Twojego psa do zdrowia i mniejsze uszkodzenia narządów wewnętrznych.


Jeśli więc zmagasz się z "alergią" Twojego psa - napisz proszę, pomogę Ci. Możesz też o pomoc poprosić Panią Annę Szydlik - terapeutę medycyny chińskiej. Ona również zajmuje się naturalną terapią drożdżyc nie tylko u psów ale również u ludzi.

Kontakt z Panią Anną http://psiediety.blogspot.com/p/wspopraca.html

Pamiętaj. Komórki drożdżaka od chwili podjęcia próby leczenia, krążą we krwi przez okres 2 - 3 lat i w związku z tym mają potencjalną możliwość wywołania infekcji. Potwierdzam ten smutny fakt swoimi obserwacjami. Zagnieżdżone w narządach wewnętrznych i kiełkujące komórki drożdżaka przekształcają się w grzyba tworząc strzępki grzybni i przerastają cały organizm w czasie kilkunastu godzin. Z tego powodu wzmacnianie systemu odpornościowego powinno być nadrzędnym celem leczenia i codziennej profilaktyki po jego zakończeniu. Pełny powrót do zdrowia trwa około 1 roku, a czas ten jest uwarunkowany długością trwania choroby oraz stopniem uszkodzenia narządów wewnętrznych jakie poczynił grzyb Candida.

Dziękuje