poniedziałek, 22 kwietnia 2013

Przeciwwskazania do masażu psa.



Przeciwwskazania odnoszą się do konkretnych sytuacji, w których nie powinno się masować psa. Jeżeli te warunki zaistnieją, skonsultuj się ze swoim lekarzem weterynarii.

Oto przykłady:

- Nie masuj psa jeśli jego temperatura ciała wzrosła. Wzrost temperatury następuje podczas choroby, zazwyczaj chory pies jest osowiały, nie chce jeść. Stany gorączkowe wymagają pełnego odpoczynku. Masaż może tylko pogorszyć sytuację, zwiększając już i tak przyspieszone krążenie krwi. Skonsultuj się z weterynarzem. Nałóż ręce na głowę i na obszarze sacrum wycisz swojego psa.

- Jeżeli Twój pies brał udział w wypadku lub był chory przez dłuższy czas, może doznać szoku. Oznaki szoku to: słabość, omdlenia, śpiączka, dłuższa utrata przytomności, bladość śluzówek pyska, warg lub powiek, zimna skóra i łapy, szybki i słaby puls (nawet 140 uderzeń na minutę), przyspieszony oddech (ponad 40 oddechów na minutę), pusty wzrok i rozszerzone źrenice. Aby wyprowadzić psa z szoku, przede wszystkim owiń go grubym pledem lub ręcznikiem, by w ten sposób zapobiec utracie ciepła. Udaj się natychmiast do lekarza.

- Nie powinno się wykonywać masażu przy otwartych lub gojących się ranach. Można natomiast masować inne obszary ciała psa.

- W przypadku krwiaków - przyłóż zimny okład – spowoduje on obkurczenie drobnych naczyń krwionośnych, co zapobiegnie rozprzestrzenianiu się krwiaka i zmniejszy odczuwany ból. Zimne okłady przykładaj gdy od urazu nie minęła jeszcze doba, możesz wykonać bardzo delikatny masaż w obolałym miejscu. Skonsultuj się z weterynarzem.

- Przy skręceniu lub zwichnięciu dochodzi do nadmiernego rozciągnięcia albo zerwania włókna torebki i więzadeł stawowych. Pojawia się przekrwienie, ból, obrzęk, podnosi się temperatura. Używaj lodu do momentu aż opuchlizna zacznie schodzić, a następnie zastosuj masaż odprowadzający.

- W przypadku poważnych zaburzeń funkcjonalnych w chorobach układu nerwowego np. nerwowa postać nosówki; stymulowanie nerwów przyniosłoby pogorszenie stanu zdrowia Twojego psa.

- Ostre zaburzenia czynności układu nerwowego, często o przewlekłych, poważnych skutkach lub podrażnienie nerwów (neuralgia) w danym obszarze w wyniku rany lub urazu. Nałożenie rąk może uspokoić. Użyj zimnych okładów do znieczulenia zakończeń nerwowych przed i po nałożeniu rąk.

- Podczas zapalenia jelita grubego, biegunki, ciąży lub przepukliny, używaj tylko delikatnego głaskania brzucha ale tylko wtedy, gdy pies na to pozwala.

- Ostry reumatyzm i ostre zapalenie stawów są zbyt bolesne, aby umożliwić wykonywanie masażu. Masaż pogorszy stan zapalny. Zamiast tego należy użyć zimnej hydroterapii lokalnie - w miejscach obolałych. Po ustąpieniu ostrej fazy możesz wznowić masaże. Przewlekłe formy reumatyzmu i artretyzm wymagają innego rodzaju masażu. Lekki masaż na obszarach dotkniętych zrelaksuje kompensacyjne napięcie mięśni wspierających te struktury. Nie będzie on wtedy oddziaływał zbyt głęboko wokół bolących stawów.

- Depozytów wapnia wokół stawów lub w tkankach miękkich nie należy masować, ponieważ może to spowodować wzrost stanu zapalnego w tym zmienionym obszarze. Udaj się do Waszego lekarza weterynarii w celu ewentualnego chirurgicznego usunięcia.

- Stany zapalne, takie jak zapalenie żył ulegnie pogorszeniu pod wpływem masażu. Użyj zimnej hydroterapii i skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

- Nowotwory i torbiele pochodzenia nowotworowego są przeciwwskazaniem; masaż spowoduje ich rozkład. Unikaj obszarów dotkniętych zmianami nowotworowymi, ale możesz masować resztę ciała. Skonsultuj się z weterynarzem.

Masaż jest formalnie przeciwwskazany w następujących przypadkach, ponieważ przyczyni się do rozszerzenia problemu:

- Problemy skórne pochodzenia grzybiczego, takich jak grzybica, stany zakaźne, zapalenie płuc i choroba bakteryjna skóry.

- Ostre stany wyżej wymienionych chorób zakaźnych.

Uważaj, gdy masz do czynienia z czymś, co wydaje Ci się nienormalne. W razie wątpliwości, powinieneś skontaktować się ze swoim zaufanym weterynarzem.

Kiedy masaż jest przeciwwskazany, to najlepiej jest, trzymać psa w ciepłym, właściwie nawilżonym i spokojnym miejscu. Podawaj pupilowi zlecone Ci przez weterynarza leki. Nałożenie rąk często pomaga ukoić ból. Hydroterapia też znacznie przyczyni się do łagodzenia stanu zapalnego i bólu.

Zrozumienie, jak właściwie podejść do masażu zapewni Tobie i Twojemu psu najlepsze rezultaty. Wiedza o różnych przeciwwskazaniach pozwoli Ci lepiej opiekować się Twoim zwierzęciem.

Ta ogólna wiedza doda Ci pewności siebie i łatwiej będziesz mógł zastosować program spersonalizowanej opieki domowej.



niedziela, 14 kwietnia 2013

Masaż psów.


Jeśli korzystałeś z masażu, wiesz jak dobrze się po nim czułeś. Zaręczam, że Twój pies będzie miał podobne odczucia. Spójrz mu tylko w oczy po skończonej sesji.

W tym artykule dowiesz się wszystkiego o psim masażu, o jego kojącym wpływie na Twojego pupila i być może zachęci Cię on do spędzania wspólnego czasu na sprawianiu sobie przyjemności.

Masaż to jeden z najstarszych sposobów postępowania leczniczego.

Ten korzystny wpływ bodźców mechanicznych na organizm znano już w starożytnych czasach na obecnych obszarach Chin oraz w Egipcie.

Korzyści płynące z masażu nie muszą już być udowadniane. Terapia stała się powszechnie akceptowana i uznawana przez tradycyjne metody leczenia. Trzeba przyznać, że nasze psy wiele skorzystały z postępu współczesnej medycyny sportowej.

Istnieje wiele typów masażu, jak masaż relaksacyjny, masaż energetyczny, akupresura, shiatsu, itd.

Regularne wykonywanie masażu wywiera pozytywny wpływ na wszystkie organy ciała. Polepsza krążenie krwi i limfy, przez co zapewnia lepsze odżywienie i dotlenienie tkanek w całym organizmie oraz usuwanie produktów przemiany materii. Ułatwia oddychanie, wzmacnia system odpornościowy, zmniejsza ciśnienie krwi, doskonale wpływa na narządy ruchu.

Ponadto masaż daje głębokie odprężenie, redukuje stres, likwiduje napięcia mięśni, powoduje ich rozluźnienie, uspokaja, ułatwia przepływ energii w ciele.

Korzyści płynące z masażu.

Masaż terapeutyczny pozwoli Ci wyzwolić u swojego psa zdolność organizmu do powrotu do zdrowia.

Oto niektóre z najważniejszych korzyści.

• Kojący masaż ma duży wpływ na leczenie psów w każdym wieku i w wielu dolegliwościach bólowych, powoduje zwiększenie Waszej więzi emocjonalnej, co pozwoli psu zrelaksować się i zaakceptować wykonywane przez Ciebie zabiegi pielęgnacyjne.

• Masaż zwiększa przepływ płynów ustrojowych (krwi i limfy), powoduje dotlenienie organizmu oraz dostarcza niezbędnych składników odżywczych do mięśni, powoduje usuwanie nadmiaru toksyn (kwas mlekowy), co prowadzi do lepszej przemiany materii i szybszego powrotu do zdrowia.

• Masaż rozluźnia napięte włókna mięśniowe, zgrubienia, skurcze, punkty stresu i punkty spustowe.

• Masaż pomaga usunąć stres, a więc umożliwia odnowę biologiczną organizmu, przez co uruchamia się proces samouzdrawiania.

• Masaż pomaga w odzyskaniu sprawności po urazach np. skręcenia, skurcze, zapalenie stawów. Dzięki kilku masażom zmniejsza się stan zapalny spowodowany dysfunkcją układu ruchu, powstały w wyniku nadużywania (napięcie mięśni) lub urazu.

Jak przygotować siebie do przeprowadzenia sesji masażu?


Aby wykonać dobry masaż psu, powinieneś być w odpowiednim nastroju, powinieneś być spokojny i zrelaksowany. Używaj miękkiego głosu do komunikowania się ze swoim psem i chwal go podczas całej sesji. Aby nie niepokoić psa, stosuj lekki dotyk i jednostajny rytm. Z uwagą obserwuj reakcję psa na to, co robisz.

Wstępne badanie.

Kiedy już jesteś zrelaksowany możesz przystąpić do masowania swojego pupila.

Przed każdym masażem zbadaj, proszę swojego psa. Wykonuj to dłońmi i opuszkami palców. Delikatnie przesuwaj dłoń i palce po ciele psa.

Zwróć uwagę na temperaturę jego ciała, która średnio wynosi 38 – 39 stopni. Jej zmiana będzie sugerować istnienie problemów zdrowotnych.

Wyczuj też mięśnie, czy są odpowiednio elastyczne, czy napięte.

Czy Twój dotyk sprawia przyjemność psu, czy jest on lekko nim zaniepokojony.

Twoje palce mają działać jak sondy, które szybko ocenią z jakim natężeniem powinien być wykonany masaż.

Na początku będzie to trochę trudne dla Ciebie ale ta podwyższona percepcja rozwinie się w Tobie bardzo szybko. Zobaczysz będziesz zaskoczony.

Siła nacisku, kontakt, tempo masażu.

Kluczem do udanego masażu jest opanowanie siły nacisku na masowane ciało, kontakt i tempo.

Podczas wykonywania masażu należy uwzględnić stopniowe przechodzenie od bodźców słabych do silniejszych, pamiętając , że
na siłę bodźca składa się :

- rodzaj zastosowanej techniki,

- siła ucisku,

- indywidualna wrażliwość tkanek,

- ilość powtórzeń,

- tempo,

- powierzchnia masowana.

Prawidłowo wykonany masaż psa powinien być wykonany z siłą tuż pod progiem bolesności , na tyle silnie , aby nie duże
zwiększenie siły ucisku było bolesne.

Próg bolesności może zmieniać się u psa w zależności od zmęczenia, stanów emocjonalnych , wieku i procesów patologicznych w
tkankach.

Na siłę bodźca w znacznym stopniu wpływa dobór technik jakie będziesz stosował np. głaskanie i rozcieranie – mają działanie przeciwbólowe , rozluźniające ; oklepywanie i ugniatanie – działają drażniąco.

Masaż wykonany wolno i rytmicznie będzie działał łagodnie i uspokajająco niż masaż wykonany szybko i arytmicznie.

Twoje ruchy powinny być zręczne, dokładne, miękkie i sprężyste. Wykonywane w miarę możliwości w sposób ciągły , czyli bez
odrywania rąk od ciała psa.

Każdy ruch powinieneś powtórzyć wielokrotnie najmniej 6 razy – rozpoczynając od miejsca wyjściowego, a kończąc poza stawem masowanego odcinka ciała.

Masaż powinieneś wykonywać w miarę możliwości, jak największą powierzchnią dłoni wraz z palcami.

Nie wskazane jest przerywanie wykonywanego masażu. Całkowicie przerwany zabieg nie może być kontynuowany, lecz musi być rozpoczęty od nowa. Pamiętaj o tym.

Właściwa Twoja postawa i ułożenie psa.

Dobra postawa jest niezbędna, gdy wykonujesz masaż. Zapewni ona przepływ energii z Twoich rąk do psa i powrotem do Ciebie, przynosząc korzyści zarówno Tobie, jak i psu.

• Podczas pracy z małym psem, możesz usiąść wygodnie na fotelu z wyprostowanym kręgosłupem, Twoje ramiona powinny być rozluźnione, na kolanach połóż dużą poduszką, a na niej ułóż psa.

• Podczas pracy ze średniej wielkości psem, zalecam użycie solidnego stołu nakrytego kocem lub poduszką. Taki stół powinien mieć regulowaną wysokość leżyska abyś mógł łatwo umieścić na nim psa. Jeśli nie masz takiego stołu (z ruchomym leżyskiem), aby pomóc psu wejśc na niego, użyj do tego celu krzesła lub czegoś innego.

Wyprostuj plecy,rozluźnij barki i ramiona , aby uniknąć zmęczenia mięśni i ich napięcia. Dla uzyskania najlepszego efektu, prawidłowa wysokość stołu powinna być równa wysokości stawu biodrowego (głowa kości udowej).

• Jeśli chcesz masować psa klęcząc na podłodze, to masowanie może być dla Ciebie męczące. Po jakimś czasie możesz poczuć niepotrzebny dyskomfort - bóle kolan i pleców, co z kolei uczyni Twój masaż mniej wydajnym niż jeśli byłbyś zrelaksowany i ustawiony prawidłowo.

Kiedy wykonywać masaż?

Nie ma określonej pory, która byłaby odpowiednia do wykonania masażu. Oczywiście, wszystko to zależy od techniki masażu jakiej będziesz używał. Dla niektórych odpowiednią pora jest rano, dla innych wieczór.

Aby Twój masaż był idealny zapamiętaj kilka zasad:

1. Unikaj masażu po obfity posiłku psa , gdyż w trakcie masowania możesz spowodować u niego nieprzyjemne odczucia,

2. Zaplanuj czas masażu (np. 30 minut), aby nie był on wykonywany w pośpiechu.

3. Przed treningiem długi masaż jest nie wskazany dla psa, gdyż spowoduje jego rozkojarzenie,głębsza forma masażu będzie najbardziej korzystna po treningu.

4. Aby uspokoić i zrelaksować psa, rutynowy masaż relaksacyjny może być stosowany w każdej chwili. Rozważ zastosowanie go przed, w trakcie, lub po podróży, lub w dowolnym innym czasie.

Czas trwania masażu.

Kilka czynników decyduje o długości masażu.

• Wielkość psa.

• Jego wiek i ogólny stan zdrowia.

• Temperament psa.

• Twój cel terapeutyczny

Rutynowy masaż relaksacyjny dla psa powinien trwać 45 minut. Jednak, jeśli wykonujesz masaż swojemu psu po raz pierwszy to powinien on trwać osiem do dziesięciu minut. Podczas masowania chwal swojego psa cały czas w celu zdobycia jest zaufania.

Masaż całego ciała powinien trwać 30 minut dla małej rasy, do 90 minut dla większych psów.

Masaż rozgrzewający i / lub chłodzący powinien trwać od dziesięciu do piętnastu minut w zależności od wielkości psa.

Pamiętaj, że większość psów będzie niespokojnych po dwudziestu lub trzydziestu minutach masażu. Jednak w praktyce większość psów uczy się relaksu szybciej i cieszy się z dłuższych sesji masażu.

Częstotliwość sesji masażu.

Stan psa i twoje cele terapeutyczne masażu będzie dyktować częstotliwość sesji.
Na przykład:

• Wykonywany co tydzień masaż całego ciała jest dobrym środkiem zapobiegawczym w celu utrzymania optymalnej sprawności mięśni aktywnego psa.

• Codziennie masaże, nawet krótkie, są bardzo korzystne dla starszych psów cierpiących na zapalenie stawów.

Regularne stosowanie masażu doprowadzi do szybkich i trwałych rezultatów. Pies będzie ci za to bardzo wdzięczny. Zobaczysz, że wkrótce sam będzie dopominał się masowania.

Znaki dawane przez psa w trakcie masażu.

Bardzo ważna jest obserwacja psa podczas masażu i rozpoznawanie różnych znaków, które są objawami jego opinii . Oto pewne znaki związane z niepokojem:

• Unoszenie uszu

• Podnoszenie lub obracanie głowy w Twoim kierunku

• Oczy szeroko otwarte i intensywne wpatrywanie się w Ciebie

• Skurcze skóry lub mruganie powiekami

• Kręcenie się

• Napinanie się

• Krótkie, niespokojne oddychanie

Niektóre znaki relaksu to:

• Przymknięte powieki

• Głową opuszczona w dół

• Oklapnięte uszy

• Ciężki oddech

• Obracanie się na grzbiet

Zawsze monitoruj język ciała psa i dostosowuj odpowiednio do niego swoją pracę.

Przeciwwskazania do masażu psa.

Nie powinieneś masować swojego psa w przypadku:

• Podwyższonej temperatury ciała.

• Kiedy jest w szoku.

• Gdy posiada otwarte rany.

• Kiedy jest podenerwowany i zaaferowany jakąś sytuacją.

• Ostrej fazy zapalenia stawów, zapalenia jelita grubego, biegunki, przepukliny, i zapaleniu żył.

• Występowania guzów lub torbieli lub bakteryjnych chorób skóry.

Jeśli zauważyłeś którykolwiek z powyższych objawów, lub jeśli pojawiają się jakieś inne nieznane, skontaktuj się z Waszym lekarzem weterynarii.

Masaż jako narzędzie diagnostyczne.

Masaż jest wspaniałym narzędziem diagnostycznym. Będziesz mógł poczuć i wykryć znacznie wcześniej wiele problemów w układzie mięśniowo-szkieletowym.

Regularny masaż dostarczy Ci również bezpośrednich informacje na temat wpływu treningu na mięśnie psa, co pozwali dobrać do jego możliwości odpowiedni poziom ćwiczeń.

Masaż pomoże uniknąć ewentualnych komplikacji, które mogłyby w przyszłości być bardzo kosztowne w leczeniu i może spowodować opóźnienia w rozwoju choroby.

Obszary stresu.

Niezależnie od poziomu aktywności i rodzaju szkolenia, u wszystkich psów występują pewne wspólne obszary napięć.

W górnej części szyi, w za czaszką. Psy biorące udział w forsownych ćwiczeniach zawsze wykazują zamiłowanie do masowania tych części.

Część grzbietowa i okolica lędźwi to również ulubione miejsca do masowania.

Regularne masowanie tych części ciała zapewni optymalne działanie aparatu mięśniowo – szkieletowego.

Techniki masażu.

To wykonywanie konkretnych ruchów masażu ułożonych we wzór w celu osiągnięcia pożądanego efektu. Techniki te pomagają zapobiec nasilenie niektórych objawów, przyspieszyć proces gojenia i regeneracji uszkodzonych tkanek.

Niektóre z najczęściej stosowanych technik masażu to:

- Masaż klasyczny
- Masaż segmentarny
- Masaż poprzeczny
- Masaż łącznotkankowy
- Masaż okostnowy
- Masaż limfatyczny
- Masaż izometryczny
- Masaż relaksacyjny

Te techniki masażu mogą być stosowane oddzielnie lub w dowolnej kombinacji w trakcie sesji masażu w celu zapewnienia korzystnych wyników.

Zachęcam więc Ciebie do nauki masażu dla Twojego psa. Masaż nie jest trudny do opanowania, jego koszty są znacznie niższe niż leczenie,dzięki niemu uzyskasz znacznie bogatszą więź ze swoim psem.

Masaż jako technika terapeutyczna przyczyni się do poprawy sprawności ogólnej Twojego psa, poprawi samopoczucie i uczyni jego świat lepszym.

Posiadając już pewną praktykę będziesz w stanie "zobaczyć" swoimi rękami oraz poczuć mowę ciała swojego psa. Ono opowie Ci całą swoją historię. I ten moment jest najpiękniejszy.

Dziękuję.










Szczenię i masaż.


Nic nie przynosi więcej radości do domu niż szczeniak.

Szczenię podobnie jak małe dziecko może zrobić sobie krzywdę napotykając na różne niebezpieczne dla nich przedmioty w domu.

Tak więc przed przywiezieniem szczenięcia do domu schowaj obuwie do szafek, bo może stać się ono jego ulubioną zabawką. Na podarcia i ciąganie po podłodze może być też narażona odzież.

Możesz też przykryć ochronnym pokrowcem wyściełane meble by ustrzec je przed podgryzaniem i ślinieniem.

Powinieneś też zabezpieczyć dostęp do różnego rodzaju chemikaliów, leków i innych środków czy przedmiotów mogących zagrażać jego zdrowiu i życiu.

Kiedy już Twoja maleńka pocieszka zawita w domu, wskaż jej miejsce, w którym będzie jadła posiłki, miejsce do spania. Mów do pieska delikatnym głosem.

Pozwól maleństwu zapoznać się z otoczeniem - dla niego wszystko będzie nowe i ciekawe. Niech sobie każdą rzecz z uwagą obwącha.

Po zapoznaniu z otoczeniem zaproś psiaczka na delikatne pieszczoty.

Czy wiesz, że pobyt w nowym domu, wiele nowych rzeczy, wiele nowych zapachów, które analizuje Twoje szczenię może doprowadzić do „przeciążenia” jego mózgu wywołując niekiedy nerwowy niepokój.

Masaż relaksacyjny uczyni cuda. Delikatnie masuj pieska w ciągu pierwszych kilku godzin po przybyciu do Waszego domu. Złagodzisz w ten sposób ewentualne napięcia i zdobędziesz zaufanie u swojego podopiecznego.

Nie bądź zdziwiony kiedy podczas masowania Twój maluszek szybko zaśnie. Sesja masażu powinna trwać nie dłużej niż 5 minut. Możesz masować pieska w dowolnym czasie i w dowolnym miejscu.

Masaż młodego zwierzaka pozwoli na szybkie zbudowanie między Wami silnej więzi. Pies pozwoli Ci potem bez problemów wykonywać różne czynności pielęgnacyjne, wizyty u lekarza weterynarii nie będą tak stresujące,a i socjalizacja z innymi ludźmi i psami będzie przebiegała łatwo.

Za każdym razem kiedy przystępujesz do masażu, masuj coraz większe obszary ciała psa. Takie postępowanie zwiększy elastyczność jego mięśni.

Większość szczeniąt reaguje bardzo zabawnie na sesje masażu, szczególnie w pobliżu pyszczka. Twoje palce mogą być podgryzane.

Nie przerywaj wtedy masażu, nie karć, ale powtarzaj – np „dobry piesek, dobry, mądry piesek".

Podczas masowania swojego nowego przyjaciela, możesz również wykonać test zdrowia.

Głaszcząc, poczuj jego sierść.

Sprawdź uszy, czy nie ma w nich pasożytów i czy są czyste.

Wyciek z oczu lub nosa może być typowy dla rasy lub może ujawnić wczesną infekcję oka.

Jeśli coś Cię zaniepokoi skonsultuj się ze swoim zaufanym weterynarzem

Dziąsła powinny być różowe i zdrowe.

Zobaczysz, że masowanie Twojego pupila ułatwi Wam życie w wielu stresujących sytuacjach np. wizyty u lecznicy, szczepienia, inne zabiegi.

Utrzymanie higieny jest również bardzo ważne dla Twojego pupilka. Możesz podczas kąpieli wykonywać masaż. Jak go wykonać, pisałam o tym w poście „Ziołowe szampony i homeopatyczne płukanki”.

Do kąpieli i masażu używaj tylko szamponów przeznaczonych dla szczeniąt lub samodzielnie wykonanych. Przygotuj duży zapas ręczników do wycierania maluszka.

Bawcie się dobrze!

Im więcej zaufania do Ciebie ze strony szczeniaczka, tym łatwiej będzie Wam wprowadzać nowe rzeczy. Pielęgnacja, strzyżenie, obcinanie pazurków, podawanie leków okaże się „pestką”, u psów które były i są masowane.

Ustal harmonogram ćwiczeń dla Twojego psa. Spacery i bieganie będzie dobrym treningiem dla układu krążenia, również dla Ciebie.

Ruch i prawidłowe oddychanie zapewni dotlenienie organizmu, a tym samym wzmocni serce, system odpornościowy, wzmocni mięśnie, kości i więzadła – Twoje również.

Jeśli nigdy wcześniej nie byłeś aktywny ruchowo i nie masz dobrej kondycji fizycznej powinieneś zadbać o to, by nie wyczerpać organizmu już na starcie. Idealny dla Was będzie trening interwałowy – przeplatanie biegu z intensywnym spacerem. Początkujący biegacze powinni biegać pięć do dziesięciu sekund, zaś pozostałą część minuty przeznaczyć na chód.

Z upływem czasu, gdy już nabierzesz doświadczenia, możesz zwiększać czas biegu, skracając spacer. To spowoduje wzmocnienie mięśni i stawów. Nawet na początku, gdy spędzasz dużo czasu chodząc, zapewniasz ciału dobrą dawkę ćwiczeń. Chodzenie to bardzo dobra forma uniwersalnego treningu.

Oczywiście nie zapomnij zabrać ze sobą wody dla Was obu i zdrowych przekąsek dla utrzymania prawidłowego poziomu cukru we krwi.

Jeśli w pobliżu Twojego miejsca zamieszkania jest jezioro, rozważ wspólne kąpiele albo przynajmniej kąpiele Twojego szczeniaka.

Pływanie jest jednym z najlepszych ćwiczeń, ponieważ angażuje wszystkie mięśnie bez nadmiernego oporu. Większość szczeniąt uwielbia bawić się w wodzie i nie ma problemu z zmoknięciem.

Jeśli zdecydujesz się na kąpiel, bądź łagodny dla Twojego pupilka w czasie jego pierwszej kąpieli.

Na koniec dnia możesz jeszcze pomasować swojego pupilka.


Z wdzięcznością.













sobota, 13 kwietnia 2013

Masaż i zapalenie stawów.


Zapalenie stawów występuje nie tylko u ludzi, ale także u około 20% dorosłych psów.

Regularne masaże, ćwiczenia rozciągające, elementy hydroterapii oraz ruch to kompleksowe podejście do utrzymania artretycznego zwierzaka w zdrowiu i bez dolegliwości bólowych tak długo jak to możliwe.

Zachęcaj swojego psa do ćwiczeń – na przykład do regularnych, krótkich spacerów. Ruch i nie obciążające ćwiczenia nie tylko zapewniają ruchomość stawów psa, lecz także ochronią go przed nadmiernym przyrostem masy ciała, co oznacza dla niego mniejsze obciążenie zmienionych chorobowo stawów.

Jeśli zauważysz u swojego psa niepokojące Cię objawy, czyli:

- Sztywność. Ból w kończynach tylnych może powodować trudności w podnoszeniu się z miejsca po dłuższym odpoczynku i sztywność stawów. Objawem zapalenia stawów może być także przemijająca kulawizna po spacerze lub ćwiczeniach fizycznych.

- Wahanie. Jeśli twój pies wkrótce po wyjściu na spacer zatrzymuje się i zwraca wzrok w kierunku domu, może to oznaczać, ze nie czuje się dobrze.

- Niespokojny sen. Psy z chronicznymi dolegliwościami bólowymi mogą spać niespokojnie. Poza tym rzadziej odpoczywają leżąc na boku.

Może to świadczyć o rozwijającej się chorobie.

Miej również na uwadze, że te objawy mogą być wynikiem innego problemu znanego jako choroby z Lyme. W przypadku wątpliwości, skonsultuj się ze swoim lekarzem weterynarii w celu określenia diagnozy.

Na podstawie wykonanego zdjęcia RTG i wykonaniu badania krwi, lekarz będzie w stanie potwierdzić rozpoznanie zapalenia stawów.

Leki i suplementy.


Coraz więcej osób decyduje się na stosowanie suplementów w terapii zapalenia stawów. Jest to m.in. siarczan glukozaminy i chondroityny.

Kiedy dochodzi do zapalenia stawów glukozamina często łagodzi objawy oraz poprawia stan stawów. W istocie siarczan ten bierze udział w powstawaniu nowej, ochronnej warstwy chrząstki.

Badania wykazały, że siarczan glukozaminu jest lepszy od typowych środków na zapalenie stawów - specyfików zwanych niesterydowymi lekami przeciwzapalnymi.

Podczas kuracji z zastosowaniem tych ostatnich ustępują wprawdzie ostre objawy, ale stan samych stawów nie ulega poprawie.

Ponadto NSAID mają przykre skutki uboczne jak np krwawienie z przewodu pokarmowego.

Witaminy A, C, E i selen są również korzystne dla psów chorych "na stawy".

Flawonoidy to roślinne barwniki, które pełnią rolę przeciwutleniaczy chroniąc organizm psa przed działaniem nadmiaru wolnych rodników.

Zioła są również bardzo przydatne w terapii"chorych stawów". Wymienię tutaj np. Yucca, Czarci Pazur, lucernę.

Jeśli masz wątpliwości w doborze odpowiednich ziół, postaraj się skonsultować ze specjalistą zielarzem, który potwierdzi lub rozproszy Twoje obawy.

Niektóre chińskie preparaty ziołowe są również na tyle silne, aby pomóc psu w zmaganiu się z zapaleniem stawów.

Jak masować chorego psa?

U starszych psów zapalenie stawów obejmuje biodra, odcinek lędźwiowy kręgosłupa, stawy skokowe i kolana. W mniejszym stopniu ramiona i łokcie.

Masaż nie leczy zapalenia stawów, ale regularne wykonywany przyczyni się do spowolnienia procesu zwyrodnieniowego u Twojego psa.

Jakie korzyści przyniesie masaż, który będziesz wykonywał swojemu psu?


- Masaż złagodzi ból.

- Masaż zmniejszy silne napięcie mięśni spowodowane bólem w stawach.

- Regularne masaże powstrzymają cykl "ból-napięcie-więcej bólu".

Na początku powinieneś masować swojego psa około 10 - 15 minut. Lepiej powtórzyć kilka sesji masażu w ciągu dnia i obserwować efekty.

Dla stawów psa, jest bardzo korzystne, aby masaż wykonywać rano i wieczorem:


- Masaż wykonany rano usunie sztywność i bolesność po nocnym wypoczynku.

- Wieczorna sesja będzie pomocna w zredukowaniu napięcia mięśni wynikającej z dziennej działalności psa.

Zacznij masaż swojego psa od lekkiego głaskania miejsc bolących.

Następnie bardzo delikatnie (pamiętaj, że miejsca są bolesne, nie narażaj pupila na dodatkowy stres) ugniataj napięte mięśnie i pocieraj w celu poprawy krążenia.

Cały czas obserwuj swojego psa. On będzie wyraźnie wskazywał Ci, czy to, co robisz odpowiada mu..

Ugniatanie i pocieranie wykonuj naprzemiennie z lekkim głaskaniem. Nie dotykaj na początku bolących stawów.

Codzienne masaże psa są korzystne i dają kolejną świetną okazję do łączenia się z nim poprzez magię dotyku!

Kiedy skończysz masaż dobrze będzie owinąć chore miejsce zimnym, mokrym ręcznikiem. Zabieg ten ukoi i zmniejszy stan zapalny.

Powinieneś rozważyć również zastosowanie delikatnych ćwiczeń rozciągających podczas lub na końcu masażu. Ćwiczenia takie mają na celu zwiększenie elastyczności tkanek i stawów, nad którymi pracujesz.

Gdy skończysz, delikatnie pogłaszcz całe ciało psa. Ta czynność go bardzo zrelaksuje.

Dodatkowo zabiegi akupunktury i chiropraktyki mogą być bardzo korzystne dla artretycznych psów. Posłużą one nie tylko w łagodzeniu bólu, ale także zwiększą zakres ruchomości mięśni i stawów oraz poprawią ogólny stan zdrowia psa.

Mam nadzieję, że podobał Ci się mój artykuł.
Pozdrawiam.
















piątek, 12 kwietnia 2013

Pięc kroków do zapobiegania zapalenia stawów u psów cz. 2.


Zapalenie kości i stawów to najczęściej spotykana postać zapalenia stawów. Chrząstka (elastyczna tkanka łączna między kośćmi) zaczyna się zużywać, co może prowadzić do bolesnego ocierania się o siebie kości w stawach.

Ostre zapalenie stawów charakteryzuje się bólem, zaczerwienieniem i obrzękiem, a czasem utratą funkcji w stawie.

Artretyzm może być uwarunkowany genetycznie, lub może być spowodowany przez nieodpowiednią dietę i / lub nadmierną codzienną aktywnością.

Zapalenie stawów jest paraliżujące. Większość psów z zapaleniem stawów wykazuje następujące objawy:

- są mniej aktywne
- mają problemy z poruszaniem się
- mają kłopoty ze wstawaniem i kładzeniem się
- niechętnie wchodzą i schodzą po schodach
- utykają po spacerze, po bieganiu

Z czasem, gdy schorzenie będzie przybierało na sile, objawy staną się coraz bardziej zauważalne. Stawy ulegną zwłóknieniu – pojawi się bolesność. Pies niechętnie będzie się poruszał – doprowadzi to z czasem do postępującego zaniku mięśni.

Regularnie wykonywany przez Ciebie masaż zapewni dobre ukrwienie w obrębie stawów wynikające z dotlenienia oraz dostarczenia substancji odżywczych, a także wspomoże w usuwaniu nadmiaru toksyn.

Częste stosowanie ćwiczeń rozciągających spowoduje utrzymanie optymalnej elastyczności wokół chorych stawów.

Poza tym powinieneś dążyć do wyeliminowania czynników powodujących nieprawidłowe działanie obciążeń na powierzchnie stawowe.

Korzystne efekty terapeutyczne przynosi dieta - zredukowanie masy ciała chorego psa zmniejszy obciążenie stawów i przyhamuje postępowanie zwyrodnienia.

Dzięki profilaktyce będziesz w stanie spowolnić proces degeneracji chrząstek.

Pamiętaj, że zapalenie stawów jest znacznie większym problemem u otyłych zwierząt. Zmniejszenie masy ciała jest korzystne ponieważ zmniejsza obciążenie na kości i stawy.

Ćwicz psa. Nie piszę o nadmiernym wysiłku, który bezwzględnie powinieneś ograniczyć. Zamiast biegów, skoków wprowadź ćwiczenia nieobciążające, np. pływanie lub spacery przy nodze.

Aktywność psa wzmocni jego układ mięśniowo-szkieletowy, zmniejszając tym samym ryzyko kontuzji.

Zapewnij swojemu pupilowi wygodne posłanie. Dobrze byłoby kupić mu materac ortopedyczny. Posłania takie wykonane są w 100% z pianki termoplastycznej reagującej na temperaturę ciała i wagę. Pianka idealnie dopasowuje się do ciała niwelując punkty nacisku i sprzyjając dobremu ułożeniu kręgosłupa. Łagodzi napięcia, stawy mogą doznać ulgi, a to z kolei zmniejsza ból. Posłanie dla psa z takiej pianki promuje zdrowy, głęboki i spokojny sen.

Unikaj śliskiego podłoża. Śliska podłoga w mieszkaniu (płytki, panele, terakota) powoduje, że pies z trudem utrzymuje równowagę. Jego łapy rozjeżdżają na wszystkie strony jak na lodowisku. Może to prowadzić do nieprawidłowego skręcenia stawów, a tym samym jego zapalenia. Dlatego dobrym pomysłem będzie położenie dywanów lub wykładziny stanowiących stabilną i bezpieczną nawierzchnię.

Odpowiednia dieta i suplementy. Powinieneś również zwrócić uwagę na dietę swojego psa. Korzystne jest włączenie do niej takich substancji, jak glikozaminoglikany (sprzyjające odbudowie chrząstki stawowej), a także nienasyconych kwasów tłuszczowych Omega 3 (mają właściwości przeciwzapalne).

Suplementy te pomogą Twojemu psu zregenerować i poprawić funkcjonowania chrząstki. W diecie powinny znaleźć się również produkty zawierające przeciwutleniacze służące wzmocnieniu układu odpornościowego.

W przypadku znacznych zmian i silnych dolegliwości bólowych lub gdy Twój pies ma genetycznie uwarunkowaną chorobę stawów pomyśl o przeprowadzeniu zabiegu chirurgicznego. Istnieją różne medyczne i chirurgiczne zabiegi, które mogą złagodzić dyskomfort psa i przywrócić mu pewną mobilność w stawach.

Stosując codziennie masaż, w przypadku istniejącej bolesności lub raz w tygodniu profilaktycznie, spowodujesz utrzymanie sprawności układu mięśniowo – szkieletowego u swojego psa.

Zapalenie stawów powoduje dotkliwy ból w następstwie którego pies napina mięśnie. Napięcie mięśni z kolei powoduje większy ból. Aby przerwać to błędne koło zastosuj masaż, delikatne rozciąganie i hydroterapię.

Masaż wykonany Twoimi troskliwymi dłońmi przyniesie psu odpoczynek i ukojenie. Poprawi się jego elastyczność skóry, więzadeł, stawów i ścięgien. W ten sposób usunięte zostaną bloki energetyczne przywracając naturalny przepływ energii przez ciało psa.

Mam nadzieję, że podobał Ci się ten artykuł i znalazłeś w nim przydatne informacje. Moim celem jest pomoc w zapewnieniu opieki domowej dla Twojego przyjaciela.



















Pięc oznak starzenia się psa - podstawowe informacje o masażu cz. 1.


Nikt, nawet Ty nie potrafisz zatrzymać upływającego czasu. A jeśli jesteś podobny do mnie, to z pewnością uwielbiasz swojego psa i chciałbyś aby żył wiecznie. Niestety tak nie będzie. Ale możesz spowodować, że jego starość nie będzie zbyt bolesna.

Uczynisz to za sprawą masażu, delikatnego rozciągania i niektórych metod hydroterapii.

Pomimo, iż proces starzenia się jest procesem naturalnym (odbywa się już na poziomie komórkowym), czasami pierwsze objawy albo symptomy mogą pozostać niezauważone. To okres, w którym Twojemu pupilowi należy się więcej uwagi i zaangażowania, jednak nie należy rezygnować z dotychczasowych aktywności – ruch jest remedium na zdrowe stawy, mięśnie i kości.

Na jakie objawy powinieneś zwrócić szczególną uwagę.

Zmniejszona aktywność. Z wiekiem metabolizm Twojego psa ulega spowolnieniu i powoduje to mniejszą aktywność. Może być również spowodowana problemami natury ortopedycznej, takich jak: zwyrodnienia kręgosłupa i stawów co powoduje często ból całego ciała. Wykonywanie regularnych masaży zapewni dobry przepływ krwi do różnych części ciała i przywróci psu naturalne zdolności lecznicze. Właściwe rozciąganie utrzyma optymalną elastyczność większości stawów.

Przyrost masy ciała
to problem często spotykany u starszych psów. Jest również efektem spowolnienia metabolizmu.

Twojemu psu będzie dużo łatwiej niż dotychczas uzyskać wyższą wagę. Otyłość jest być może jedną z najbardziej pospolitych i łatwych do uniknięcia przypadłości u starszych psów.

Staruszkowie mają inne zapotrzebowanie pokarmowe, powinieneś więc zadbać o zmianę diety. Jeśli masz zaufanego lekarza, poradź się go w tej kwestii. Starszemu psu należy też zapewnić ruch.

Utrata słuchu to także rzecz naturalna. Twój pies może przestać reagować na Twoje polecenia. Początkowo możesz nawet odnieść wrażenie, że zwierzę ignoruje Ciebie. Rzeczywistość bywa inna – on po prostu nie słyszy.

Regularny masaż i rozciąganie mogą pobudzić odpowiedzialne za słuch komórki nerwowe i nieco spowolnić proces zwyrodnieniowy.

Utrata wzroku. Patrząc swojemu psu w oczy możesz zauważyć pojawiającą się niebieskawą mgiełkę na gałce ocznej. Najczęściej jest to naturalne następstwo wynikające ze stwardnienia soczewki.

Może też pojawić się zaćma i jaskra.

Jeśli podejrzewasz dyskomfort widzenia u swojego psiaka, powinieneś zgłosić się do Waszego zaufanego lekarza. Wczesne wykrycie chorób będzie odgrywać ważną rolę w opóźniania tego naturalnego procesu zwyrodnieniowego.

Spadek odporności
- wraz z wiekiem następuje systematyczny spadek odporności organizmu. Zwierzęta stają się podatne na czynniki chorobotwórcze. Łatwo zapadają na różnego rodzaju infekcje. Dlatego koniecznie powinieneś zadbać, by Twój pies nie był narażany na przeziębienia, zawsze dostawał jedzenie stosowne do jego wieku i preparaty mineralno-witaminowe zawierające w swoim składzie także naturalne przeciwutleniacze wzmacniające układ odpornościowy.

Z reguły nie ma przeciwwskazań do stosowania masażu u psa podczas infekcji, ale zwiększony przepływ krwi może przyczynić się do rozprzestrzenienia się stanów zapalnych (patrz artykuł przeciwwskazań do masażu psa).

Jeśli będziesz codziennie stosował delikatny masaż swojemu psu, łatwe ćwiczenia rozciągające i elementy hydroterapii, na pewno przyczynisz się do tego, że Twój pies będzie cieszył się dobrym zdrowiem i dobrym samopoczuciem oraz będzie miał większe szanse na dłuższe życie.

Umiejętność badania palpacyjnego, którego nauczysz się na moich warsztatach ułatwi Ci wykrycie wszelkich nieprawidłowości i objawów zapalenia znacznie wcześniej, co pozwoli Ci na podjęcie natychmiastowych działań w przywróceniu zdrowia swojemu pupilowi.

Ponadto codzienna pielęgnacja wzmocni Wasz związek, a Twój pies będzie Ci za tę opiekę bardzo wdzięczny.

Mam nadzieję, że zainteresowałam Cię tym artykułem. Moim celem jest uświadomienie Ciebie, że masz duży wpływ na zdrowie swojego psa poprzez właściwą pielęgnację i odżywianie. A może nawet największy wpływ.






sobota, 6 kwietnia 2013

Leczenie holistyczne psów - czyli jak?


Codziennie otrzymuję miłe emaile od opiekunów psów, którzy są zaciekawieni naturalnymi produktami dla swoich pupili oraz terapiami alternatywnymi. Wielu z nich to osoby, które prowadzą zdrowy styl życia i chciałyby również w podobny sposób troszczyć się o swoich milusińskich.

Są też osoby, którym nie podoba się, że propaguję stosowanie terapii holistycznych u zwierząt.

Są też tacy, którzy pomimo stosowania wielu leków konwencjonalnych, nie osiągnęli u swoich psów pożądanych efektów i teraz poszukują innych metod.

Wszystkim Państwu bardzo dziękuję. Nie spodziewałam się aż tak dużym zainteresowaniem moim blogiem.

Może zacznę od pytania – jak myślisz, dlaczego nowoczesna medycyna nie jest w stanie zaradzić naszym i psim problemom zdrowotnym?

Zapewne odezwą się głosy, że jak to nie? Przecież niedawno jak wczoraj skończyłam, czy skończyłem brać lub podawać mojemu psu leki i jest wszystko ok. Czy aby na pewno?

Niestety ale w Waszym organizmie dalej będzie się toczył proces zapalny.

Teraz wymienię Ci powody takiego stanu rzeczy.

Pierwszy powód to sposób pojmowania zdrowia i choroby prezentowany przez lekarzy, a milcząco zaakceptowany przez pacjentów.

Jest to mechaniczne, bezosobowe podejście do zdrowia naszego, czy naszych psów, poddane ścisłym procedurom, które postrzegają chorobę jako zjawisko, które wymaga zewnętrznej interwencji (chirurgicznej czy farmaceutycznej).

Medycyna alopatyczna potrafi całkiem skutecznie usuwać objawy rozmaitych schorzeń, problem w tym, że usuwając jej symptomy pomija przyczyny, które ją wywołały.

Niestety wielu z nas przyjęło ten punkt widzenia i uznało, że lekarze wiedzą najlepiej, co jest dla nas i naszych zwierząt dobre. Mówiąc wprost: odpowiedzialność za swoje i psie zdrowie powierzyli specjalistom.

Medycyna holistyczna opiera się na fakcie , że leczy się człowieka lub zwierzę, a nie choroby.

W zależności od stanu i predyspozycji chorego, rodzaju choroby i jej zaawansowania, lekarz może zarówno wykorzystywać osiągnięcia medycyny zachodniej, konwencjonalnej, jak i korzystać z doświadczeń medycyny naturalnej.

Medycyna holistyczna zakłada, ze zdrowie człowieka lub psa opiera się na równowadze, którą osiąga się na wszystkich swoich poziomach: fizycznym, emocjonalnym i duchowym.

Pacjent nie jest przypadkiem, którego ciało traktuje się osobno, w oderwaniu od jego życia.

Nie jest też traktowany jako jakaś jednostka chorobowa, lecz indywidualnie, jako człowiek i jako zwierzę.

W medycynie holistycznej pacjenta prowadzi lekarz, który jest nauczycielem, w tym przypadku, nauczycielem opiekuna psa.

Kiedyś na wykładzie, w którym brałam udział, padło takie stwierdzenie - jeśli uczeń jest gotowy, pojawia się nauczyciel. Po długich poszukiwaniach, znalazłam swojego nauczyciela, który pomaga mi w leczeniu mojego psa. Jesteśmy partnerami w leczeniu, a nie na zasadzie lekarz - pacjent.

Jeśli będziesz miał szczęście, tak jak ja i znajdziesz takiego nauczyciela, nauczy Cię on, na czym polega zdrowy tryb życia Twojego pupila i nauczysz się stosować poznane zasady.

Uświadomiony staniesz się lekarzem swojego psa, potrafiącym wykorzystać dane mu przez naturę zdolności do samoregulacji i samoleczenia organizmu zwierzęcia.

Opiekun, który stosuje terapię zgodnie z zasadami medycyny holistycznej staje się po pewnym czasie wzorem dla innych. Dając pozytywny przykład pomaga w zachowaniu zdrowia innym potrzebującym.

Chciałabym abyś zapamiętał, że to Ty jesteś odpowiedzialny za zdrowie swojego psa. Udając się z nim do lecznicy, pytaj lekarza jakie środki stosuje on do leczenia Twojego pupila. Pytaj, jakie są przeciwwskazania i skutki uboczne stosowanej terapii. Czy może są inne metody? Bo to Twój pies i Twoje zmagania z jego chorobami.

Pamiętaj również, że medycyna holistyczna zajmuje się profilaktyką schorzeń. W niektórych przypadkach nie zastąpi konwencjonalnego leczenia. Ale łącząc obie metody możesz uzyskać szybko bardzo dobre efekty terapeutyczne.

Co może zaoferować Ci medycyna holistyczna na dzień dzisiejszy?

Homeopatia, izopatia i homotoksykologia, to alternatywne metody lecznicze, które zalecają używanie środków leczniczych, zawierających znikome ilości aktywnych biologicznie pojedynczych składników lub kompleksów składników. Służą przede wszystkim do pobudzenia systemu odpornościowego aby organizm sam podjął walkę z chorobą.
W tym celu używa się specjalnie skomponowanych leków, które zawierają rozcieńczone substancje, które w normalnej dawce mogłyby wywołać objawy chorobowe. Te niewielkie ilości śladowe stymulują organizm do obrony i wyzdrowienia.
Nie we wszystkich przypadkach użycie tego rodzaju leków jest uzasadnione i przynosi oczekiwany efekt leczniczy, dlatego wybór tych metod leczenia zależy od rodzaju choroby, jej przebiegu i objawów oraz stanu pacjenta czyli naszego pupila.
Leczenie to jest zalecane głównie w przypadku chorób przewlekłych i wymaga długotrwałego i regularnego stosowania zaleconych preparatów.

Leczenie metodami homeopatii, izopatii i homotoksykologii stosuje się jako samodzielną terapię, jak również mogą być one stosowane równolegle z leczeniem metodami konwencjonalnymi i wspomagać je.

Sądzę, że już w niedługim czasie świadomość opiekunów psów zwiększy się na tyle, że będą oni domagać się stosowania tych metod u swoich pupili. Mam nadzieję wzrośnie też liczba lekarzy, którzy będą dysponować niezbędną w tym zakresie wiedzą.

Z przykrością stwierdzam, że metody te mają ciągle jeszcze swych zaprzysięgłych od lat wrogów, których nie przekonują publikowane wyniki badań w wielu doniesieniach naukowych wykazujące wysoką efektywność homeopatycznych preparatów pojedynczych i kompleksowych.

Homeopatia, izopatia i homotoksykologia sprawdziły się już w leczeniu wielu schorzeń u ludzi i u zwierząt, którym w przeciwieństwie do człowieka nie można nic zasugerować, ani wmówić, a mimo to efekty leczenia są często o wiele lepsze niż u ludzi, a nieszkodliwość tych metod leczenia daje im niezaprzeczalną rację bytu.

Fitoterapia inaczej ziołolecznictwo to rodzaj leczenia, w którym znajdują zastosowanie leki sporządzane z naturalnych, bądź przetworzonych surowców roślinnych pochodzących od roślin leczniczych.

Zawierają w swoim składzie wiele rodzajów substancji czynnych łatwo przyswajalnych przez organizm.

Skład i właściwości lecznicze roślin zależą od wielu czynników, a przede wszystkim od warunków, w jakich roślina żyje, od rodzaju gleby, nawożenia, właściwej pory zbioru, sposobów konserwacji, suszenia i przechowywania.

Wielką zaletą leków roślinnych jest ich łagodniejsze działanie, mniejsze skutki niepożądane, niż w przypadku zastosowania chemicznych leków syntetycznych.

Zioła posiadają szerszy zakres działania niż większość leków konwencjonalnych.

Oprócz substancji czynnych są źródłem wielu cennych witamin, minerałów, olejków eterycznych, flawonidów i garbników, które dzięki wielokierunkowemu działaniu, wpływają równocześnie na normalizację funkcjonowania organizmu, odtruwanie z produktów przemiany materii i pobudzanie odporności.

Dobierając odpowiednie zioła można wyleczyć wiele dolegliwości, jednak mimo powszechnego przekonania, że zioła mają działanie uniwersalne i są lekami bezpiecznymi, źle zastosowana terapia może zaszkodzić, gdyż wiele ziół zawiera w swoim składzie również trucizny i nieodpowiedni dobór mieszanek ziołowych może wzmagać lub osłabiać zawarte w nich składniki, pogarszając jeszcze stan zdrowia.

Dlatego terapia ziołowa powinna być umiejętnie dobrana do schorzenia.

Na dzień dzisiejszy bilans substancji roślinnych stosowanych w profilaktyce, terapii bezpośredniej oraz wspomagających terapie konwencjonalne jest imponujący i wciąż obserwuje się jego wzrost.

Okazało się, że wiele chemicznych leków syntetycznych może przynieść oprócz korzyści także duże i nieodwracalne szkody dla organizmu.

Współczesna fitoterapia jest dyscypliną naukową łączącą tradycyjną wiedzę ziołolecznictwa z aktualnymi wynikami badań naukowych.

W ostatnich latach obserwuje się wzrastające zainteresowanie leczeniem i profilaktyką zdrowia za pomocą ziół, które jest często leczeniem bardzo skutecznym i pozbawionym negatywnych skutków wywoływanych przez chemiczne leki syntetyczne.

Również medycyna weterynaryjna wprowadza wiele preparatów pochodzących z roślin leczniczych, stosowanych w profilaktyce i leczeniu chorób zwierząt.

Akupunktura, akupresura i chińskie zioła.

Każdy rodzaj medycyny pozwala w inny sposób spojrzeć na zwierzę, jego organizm oraz jego funkcjonowanie.

Istnieje jeszcze wiele osób, które są ortodoksyjnymi zwolennikami medycyny konwencjonalnej,proszę nie zapominać, że klasyczne techniki leczenia liczą sobie dopiero kilkaset lat, podczas gdy większość tradycyjnych systemów medycznych świata sięga korzeniami kilku tysięcy lat wstecz.

Najdłuższą tradycję leczenia posiada Daleki Wschód. W medycynie chińskiej można znaleźć wiele inspiracji i propozycji radzenia sobie z chorobami naszych milusińskich.

Akupunktura to jedna z najstarszych technik leczniczych, licząca sobie co najmniej pięć tysięcy lat. Nazwa metody (akupunktura to termin będący połączeniem słów "acus" czyli "igła" + "pungere, punctum" - "kłuć") doskonale oddaje jej esencję.

Do akupunktury używa się złotych, stalowych lub srebrnych igieł, którymi nakłuwa się odpowiednie miejsca ciała pacjenta, odpowiadające za największą aktywność narządów zewnętrznych.

Według chińskiej tradycji ciało zwierzęcia i człowieka pokryte jest punktami, odpowiedzialnymi za aktywność narządów zewnętrznych. Punkty te połączone są tzw. meridianami - czyli liniami energetycznymi. Prawidłowy przepływ energii przez meridiany jest warunkiem dobrego samopoczucia, a jeśli energia napotyka na swojej drodze przeszkody, może to skutkować chorobą. Wówczas należy udrożnić linie energetyczne i wykonuje się to za pomocą akupunktury.

Akupunkturą można leczyć ok. 200 chorób, i coraz częściej ma ona zastosowanie również w weterynarii do wspomagania klasycznej terapii. Ta metoda lecznicza oficjalnie została uznana przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), i choć jej mechanizm nie jest do końca poznany, nie ulega wątpliwości, że jest skuteczna zarówno u ludzi jak i u zwierząt.

Następną metodą jest akupresura, która oparta na tej samej zasadzie, co w przypadku akupunktury.

Stosowane zabiegi mają za zadanie pobudzić prawidłowy przepływ energii - używane metody to dotykanie, głaskanie, uciskanie lub opukiwanie danych miejsc. Nazwa została stworzona na wzór terminu "akupunktura" i oznacza "naciskanie igłą".

Akupresura, czyli inaczej refleksoterapia, wykorzystuje punkty na ciele na podobnej zasadzie co akupunktura.

Punkty, nazywane tutaj receptorami, pozostają zawsze w związku z konkretnymi organami. To dosyć popularna metoda leczenia niekonwencjonalnego, którą każdy może zastosować w domu - nie wymaga ona wielkich nakładów finansowych, a jedynie znajomości tzw. mapy receptorów - czyli rozmieszczenia ich - oraz metody masażu.

Farmakologia ziół chińskich to najważniejszy dział leczenia w TMC (stanowi ok. 80% działań terapeutycznych).

Skuteczność ziół chińskich jest bez porównania większa niż ziół zachodnich.

Zapewniam, że przy prawidłowo postawionej diagnozie stosowanie ziół chińskich nie niesie za sobą takiego zagrożenia skutkami ubocznymi jak stosowanie zachodnich leków alopatycznych, w tym ekstraktów i leków tworzonych na bazie ziół przez farmakologię zachodnią.

Jeśli nie posiadasz dostępu do ziół chińskich polecam zioła z naszych łąk - w wielu przypadkach mogą one być stosowane
z wielkim powodzeniem w podobny sposób jak zioła chińskie.

Powinny jednak być rozpoznane i scharakteryzowane zgodnie z paradygmatem tradycyjnej medycyny chińskiej, czyli chińskiego ziołolecznictwa.

Pierwsze tego typu klasyfikacje i zastosowania są już z powodzeniem przeprowadzone m.in. przez Jeremigo Rossa, Claude Diolosę i dr Tadeusza Błaszczyka.

Rehabilitacja to kompleksowe działanie, które ma na celu przywrócenie sprawności fizycznej psa.

Stosowane zabiegi pomagają w leczeniu wielu chorób układu ruchu, zmniejszają ból, odbudowują masę mięśniową, likwidują przykurcze, poprawiają przewodnictwo nerwowe.

Do tej formy terapii zaliczyć można masaże, metodę Feldekreisa, Reiki, Twilling Touch oraz Świadomy Dotyk - masaż, który w niedalekim czasie zaproponuję opiekunom dużych psów cierpiących z powodu dysfunkcji kręgosłupa i stawów.

Inne formy terapii pomagającej w powrocie do zdrowia naszych pupili to aromaterapia, esencje kwiatowe, chiropraktyka, i terapia magnetyczna.

Aromaterapia polega na wprowadzeniu do organizmu psa czynnych biologicznie substancji zapachowych z olejków eterycznych pochodzenia roślinnego. Uzyskuje się to poprzez układ oddechowy – inhalacje lub przez skórę – masaż, kąpiel lub kompresy.

Terapia traktuje pacjenta jako integralną całość – podobnie jak medycyna Wschodu – jej zabiegi mają na celu poprawę ogólnej kondycji psiego organizmu poprzez przywrócenie mu równowagi (homeostazy) i pobudzenie jego naturalnych sił odpornościowych.

Likwidacja doraźnej dolegliwości miejscowej jest niejako produktem ubocznym kuracji.

Esencje kwiatowe to naturalne, nietoksyczne oraz przygotowywane na bazie wody produkty, zawierające oczyszczoną z minerałów wodę, środek konserwujący w postaci alkoholu oraz wyciąg z kwiatów.

Stosowanie esencji nie powoduje występowania środków ubocznych, są one bezpieczne dla dzieci i zwierząt oraz mogą być stosowane z innymi środkami leczniczymi.

Esencje kwiatowe działają głównie na poziomie energetycznym ciała eterycznego i nie zaburzają leczenia homeopatycznego, ziołowego czy alopatycznego.

Chiropraktyka jest to terapia polegająca na przywróceniu ułożenia oraz funkcji w zablokowanych segmentach kręgosłupa.

W terapii wykorzystuje się delikatne manipulacje oraz mobilizacje na kręgosłupie i innych stawach.

Poprzez nieprawidłowe obciążanie narządu ruchu (szybkie bieganie, podskoki, zrywy, szarpanie na smyczy) dochodzi do zablokowania kręgów, co w konsekwencji może prowadzić do ucisku na nerwy obwodowe lub do tzw. wypadnięcia dysku czyli przepukliny jądra miażdżystego.

Stosowane w takich przypadkach leczenie farmakologiczne zazwyczaj nie przynosi oczekiwanej poprawy jak również różnego rodzaju zabiegi fizykoterapeutyczne czy też ćwiczenia, ponieważ nie eliminują one przyczyny bólu.

Terapia magnetyczna czyli inaczej magnetoterapia
głównym jej celem jest łagodzenie bólu u zwierząt. Wielu angielskich weterynarzy zaleca jej stosowanie przy arthritis jak również w celu przyśpieszenia procesów gojenia ran. Zastosowanie terapii magnetycznej u zwierząt pozwoliło na obalenie mitu o psychologicznym znaczeniu wiary w skuteczność tej terapii.

Wymieniłam tutaj tylko kilka metod z wielu istniejących, które są z powodzeniem stosowane u zwierząt towarzyszących. Niektóre z nich stosuję z dużym powodzeniem u mojej suni.

Pamiętaj jednak, Twoje próby zastosowania tych metod jak i metod terapii konwencjonalnej w leczeniu Twojego pupila mogą okazać się nieskuteczne, jeśli nie zwrócisz uwagi na sposób karmienia swojego psa. Dieta - jest najlepszym lekarstwem.

Bardzo Ci dziękuję.

















poniedziałek, 1 kwietnia 2013

Witamina C


Zastanawiasz się pewnie, dlaczego ten post poświęciłam witaminie C. Przecież wszyscy wiedzą, że psy mogą produkować ją w swoim organizmie. To prawda, masz rację - ale jeśli pies jest zestresowany lub chory, zapas witaminy C w jego ciele zostaje szybko wyczerpany.

W rzeczywistości okazało się, że stres, zarówno fizyczny (np. zakażenia, gorączka, itp.) i emocjonalny (np. stres wywołany zmianą środowiska), jest najlepiej znaną przyczyną niedoboru witaminy C u psów.

Ponadto, okazało się, że psy dzięki uzupełnianiu witaminy C mają silniejszy system immunologiczny i wykazują większą odporność na choroby.

Korzyści.

Witamina C to bardzo ważny, silny przeciwutleniacz, który wymiata z organizmu wolne rodniki, niezbędna jest również dla prawidłowego przebiegu procesów fagocytozy (pochłaniania drobnoustrojów chorobotwórczych przez białe krwinki). Krwinki o niskim stężeniu witaminy C reagują niemrawo natomiast odżywione witaminą C działają energicznie. Efektem tego jest zwiększenie stężenia we krwi interferonu (naturalny związek przeciwwirusowy i przeciwnowotworowy) i przeciwciał (białka, które niszczą bakterie, wirusy i toksyny).

Obecnie, wielu lekarzy weterynarii (zajmujący się leczeniem konwencjonalnym, jak i holistyczni)zaleca rutynowo podawanie witaminy C w leczeniu różnych chorób, w tym nowotworów , w infekcjach układu moczowego , w infekcjach dróg oddechowych (np. kaszel kennelowy) i innych.

Niektórzy weterynarze sugerują podawanie psom witaminy C profilaktycznie- na przykład można stosować ją przed i po szczepieniu psów słabych i starych, profilaktycznie dla suczek w ciąży i karmiących, a także dla tych, które zostały narażone na kontakt z chorobami zakaźnymi.

Witamina jest potrzebna również do produkcji kolagenu, który spaja kości, więzadła, mięśnie, naczynia krwionośne. Kolagen okazuje się niezbędny np. przy złamaniach, skręceniach i zranieniach skóry.

W jakiej formie możesz podawać swojemu psu witaminę C?

Jeśli zdecydujesz się na uzupełnianie diety swojego swojego psa z witaminą C to najlepszą jej formą są sole czyli askorbiniany mineralne (askorbinian wapnia i askorbinian sodu).

Askorbiniany są łatwo absorbowane w dowolnym miejscu przewodu pokarmowego psa. Są one również uważane za najbardziej delikatne (buforowany) formy witaminy C i powodują mniej skutków ubocznych, takich jak biegunka czy zgaga.

Askorbinian wapnia jest chemicznie obojętny i ma nieco gorzki smak. Powszechnie uważa się, że jest w stanie dać lepsze wyniki w łagodzeniu objawów związanych z zapaleniem stawów.

Askorbinian sodu posiada neutralne pH. Ma nieco słony smak. Badania wykazały, że askorbinian sodu jest najbardziej efektywną formą witaminy C dla psów.

Dawkowanie i środki ostrożności.

Witaminy C jest witaminą rozpuszczalną w wodzie, jej nadmiar jest wydalany przez nerki.

Zbyt duża dawka witaminy C może spowodować biegunkę u psa jeśli tę dużą ilość otrzymał jednorazowo.

Ilość witaminy C zależy od indywidualnego stylu życia psa i stanu jego zdrowia, jak również poziomu tolerancji tej witaminy (czyli jej górnej granicy zanim u psa pojawi się biegunka).

DAWKOWANIE - profilaktyczne.

- Szczenięta i małe psy: 250 mg na dobę

- Średnie psy: 500 mg na dobę

- Duże psy: 750 mg na dobę

- Starsze psy: 500-1000 mg dziennie na 40-50 kg wagi ciała.

W przypadku wystąpienia problemów zdrowotnych lekarze holistyczni zalecają:

- Zapalenie stawów: w wysokiej dawce do 5000 mg / dzień, biegunka może być czynnikiem ograniczającym.

- Zakażenia ucha: 125 mg dwa razy na dobę dla małych psów; 250-500 mg dwa razy na dobę dla średnich psów, 500-1000 mg dwa razy dziennie dla dużych psów.

- Dolegliwości zębów / dziąseł: 125 mg dwa razy na dobę dla małych psów, 250 mg dwa razy na dobę dla średnich psów, 1000 mg dwa razy na dobę w przypadku dużych psów.

- Problemy w obrębie górnych dróg oddechowych: 125-500 mg dwa razy na dobę dla małych psów; 250-1500 mg dwa razy na dobę dla średnich psów, 500-1500 mg dwa razy dziennie dla dużych psów.

- Alergie skórne:
125 mg dwa razy na dobę dla małych psów; 250-1500 mg dwa razy na dobę dla średnich psów, 500-1500 mg dwa razy dziennie dla dużych psów.

-Choroby pęcherza i dróg moczowych: 125 mg dwa razy na dobę dla małych psów, 250 mg dwa razy na dobę dla średnich psów, 500 mg dwa razy dziennie dla dużych psów.

- Wzmocnienie odporności: 500 mg dwa razy na dobę dla małych psów; do 1500 mg dwa razy na dobę dla średnich psów i psów dużych.

Jeśli u Twojego psa, w wyniku przyjmowania witaminy C pojawi się biegunka, zmniejsz dawkę do momentu, aż kupcia stanie się ponownie twarda.

Dziękuję Ci za poświęcony mi czas.

Witaminy.


Definicja witamin - Witaminy – to niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu związki organiczne, biorące udział w przemianach biochemicznych jako koenzymy, tj, substancje, których obecność warunkuje prawidłowe działanie enzymów, białek katalizujących procesy przemiany materii. Organizm psa potrzebuje bardzo małych ilości witamin. Ponieważ jednak nie jest zdolny do syntezy wszystkich witamin, musi je otrzymywać wraz z pożywieniem albo w postaci „gotowej”, albo w postaci tzw. prowitamin, które następnie są przetwarzane na witaminy.

Jak widzisz witaminy odgrywają bardzo dużą rolę w psim organizmie, na przykład:

- niektóre witaminy działają jako przeciwutleniacze, które chronią organizm przed szkodliwym działaniem toksyn;

- pomagają u trawienie i wchłanianiu substancji odżywczych poprzez rozkład węglowodanów, białek i tłuszczów;

- pomagają we wzroście mięśni i kości;

- pomagają zachować zdrową skórę i sierść;

- pomagają w prawidłowym rozwoju całego organizmu.

Ogólne witaminy możemy podzielić na witaminy rozpuszczalne w wodzie oraz rozpuszczalne w tłuszczach. Różnica tych dwóch typów witamin polega na tym, w jaki sposób są przechowywane są w organizmie.

Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach znajdują się w tkance tłuszczowej i wątroby, a rozpuszczalne w wodzie witaminy są przechowywane tylko w niewielkich ilościach w organizmie. Dlatego też muszą być uzupełniane codziennie, od wszystkich nadmiernych przenikają przez ciała dziennie.

Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach znajdują się w tkance tłuszczowej i wątrobie, a rozpuszczalne w wodzie są przechowywane tylko w niewielkich ilościach, w organizmie. Dlatego też muszą być codziennie uzupełniane.

Witamina A
(rozpuszczalna w tłuszczach).

Występowanie - w postaci prowitaminy znajduje się w: marchwi, pomidorach, kukurydzy, szpinaku i innych warzywach liściastych.

Prowitamina A przekształcana jest w organizmie w witaminę A i magazynowana w wątrobie. Szczególnie bogaty w witaminę A jest tran z ryb dorszowatych, żółtko jaj, mleko i ryby.

Działanie - bierze udział w procesie widzenia, chroni nabłonek skóry, pobudza wzrost młodych organizmów i tworzenie się komórek nasiennych.

Objawy niedoboru - ślepota kurza (brak zdolności widzenia w nocy), uszkodzenie błon śluzowych, wskutek czego łatwiej mogą się do nich dostać drobnoustroje (szczególnie zakażenia przewodu pokarmowego). Skóra sucha, łamliwa, popękana.

Zastosowanie - ważna zwłaszcza w chowie szczeniąt (tarta marchew lub tran). Jako środek leczniczy w chorobach skóry, dla przyspieszenia gojenia małych uszkodzeń (maść tranowa) oraz w różnych chorobach oczu i przewodu pokarmowego.

Witamina B Kompleks (rozpuszczalna w wodzie). Do grupy tej należy wiele witamin o różnej budowie chemicznej i różnym działaniu (Bi, B2, B6, PP, B).

Występowanie - w większości roślin, drożdże, wątroba, mięso, mleko, ryby.

Działanie - ogólnie cały zespół witamin grupy B pobudza wzrost i przemianę materii, zapobiega schorzeniom skóry i niedokrwistości.

Objawy niedoboru - ze względu na szerokie ich występowanie w roślinach i produktach zwierzęcych niedobór witamin z grupy B — zdarza się rzadko. Przy wyłącznym żywieniu kukurydzą występuje choroba o nazwie „czarny język” (niedobór kwasu nikotynowego). Cechuje ją brązowoczarne zabarwienie języka, tworzenie się wrzodów w jamie ustnej i biegunka.

Zastosowanie - jako lek w różnych chorobach skóry i przewodu pokarmowego oraz w zaburzeniach nerwowych (porażenia, kurcze, zapalenie nerwów, wymioty), zaburzeniach wzrostu oraz w niektórych zatruciach.

Witamina C (rozpuszczalna w wodzie).

Występowanie - witamina ta znajduje się w większości roślin. Szczególnie dużo witaminy C zawierają owoce głogu. W 10 g tych owoców jest tyle witaminy C co w 150 g cytryn. Występuje ona też w dużej ilości w: pietruszce, brukselce, szpinaku, ziemniakach, mleku. Przy długotrwałym moczeniu, gotowaniu lub niewłaściwym składowaniu jarzyn większa część witaminy ulega zniszczeniu.

Działanie - udział w przemianie materii, prawidłowej czynności gruczołów oraz krzepnieniu krwi. Wzmaga siły obronne or

Objawy niedoboru - normalnie nie stwierdza się u psów niedoboru witaminy C, gdyż zwierzęta te mogą ją wytwarzać w wątrobie. Doświadczalnie można u psów wywołać niedobór witaminy C żywiąc je gnijącym mięsem, gotowanym zbożem i długo gotowanym mlekiem.
W niedoborze witaminy C pojawia się skłonność do krwawień, zapalenie dziąseł i wypadanie zębów (szkorbut).
Zwiększone zapotrzebowanie na witaminę C występuje w czasie ciąży, w okresie karmienia szczeniąt, w czasie wzrostu oraz w chorobach gorączkowych.

Zastosowanie - w chorobach zakaźnych, niektórych zaburzeniach przewodu pokarmowego oraz skłonności do krwawień.

Witamina D (rozpuszczalna w tłuszczach)

Występowanie - najwięcej tej witaminy zawiera mięso niektórych ryb (łosoś, dorsz, tuńczyk, śledź, makrela, sardynki, węgorz i inne) oraz tran. Ważnymi źródłami są: wątroba, ser, żółtko jaj i niektóre grzyby.

Witamina D występuje w trzech postaciach: kalcyferolu ( witamina D1 ), ergokalcyferolu ( witamina D2 ) i cholekalcyferolu ( witamina D3 ). Żródłem kalcyferolu i cholekalcyferonu jest tran, ergokalcyferolu zaś pokarmy roślinne. U ludzi cholekalcyferol powstaje w skórze pod wpływem promieniowania UV - psy jednak nie potrafią go w ten sposób syntetyzować.

Witamina D pobudza wchłanianie wapnia i fosforu, a także zapobiega nadmiernemu wydalaniu tych pierwiastków z moczem przez co wpływa nie tylko na prawidłowe kształtowanie się kości, ale też na ich odpowiednią gęstość i na stan uzębienia. Obecność witaminy we krwi wpływa korzystnie na system nerwowy i na pracę ( skurcze ) mięśni, w tym serca. Witamina D zapobiega i łagodzi stany zapalne skóry, reguluje wydzielanie insuliny, a tym samym wpływa na odpowiedni poziom cukru w organizmie. Oddziałuje na komórki szpiku kostnego produkujące komórki obronne ( monocyty ). Niedobory witaminy D są bezpośrednio związane z metabolizmem wapnia i fosforu. Nawet jednak przy właściwym dozowaniu wapnia i fosforu niedobór witaminy D odpowiada za zbyt małe przyrosty wagowe szczeniąt.

Witamina D nie jest magazynowana w organizmie tak bardzo, jak inne witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, zalecane jest więc jej stałe uzupełnianie. Groźne dla organizmu jest też podawanie nadmiernych dawek witaminy D . Efektem jest m.in. zwapnienie narządów miąższowych, w tym nerek i wątroby, co upośledza ich funkcje i może prowadzić do śmierci.

Witamina E. Głównym źródłem witaminy są oleje roślinne tłoczone na zimno - szafranowy, z kiełków pszenicy, mięso, orzechy, warzywa liściaste.

Witamina E ( alfa-tokoferol ) jest głównym antyoksydantem, który chroni organizm przed licznymi utleniaczami. Bierze udział w dostarczaniu składników odżywczych do komórek. Wzmacnia ściany naczyń krwionośnych oraz chroni przed przedwczesnym rozpadem krwinki czerwone. Niedobór witaminy E powoduje zmiany wsteczne w gonadach, obumieranie zarodków, zmiany w układzie nerwowym i narządach.

Deficyt witaminy E łagodzi mikroelement - selen. Zalecana dawka witaminy E wynosi: 2.2 j.m./kg masy ciała w przypadku szczeniąt, oraz 1.1. j.m./kg dla psów dorosłych.

Witamina K. występuje głównie w niektórych zielonych warzywach liściastych, i żółtkach jaj.

Witamina K ( K1 - filochinon, K2 - farnochinon ) bierze udział w procesach krzepnięcia krwi, pełni też ważne funkcje w gospodarce wapniowej i mineralizacji tkanek, spowalnia rozwój nowotworów wielu narządów. Jest syntetyzowana w przewodzie pokarmowym psa i na ogół nie występują jej niedobory. Wskazaniem do leczniczego podawania witaminy K są stany po krwotocznym zapaleniu żołądka i jelit ( parwowiroza ) oraz okres krycia. Niedobory witaminy K obserwuje się też u psów poddanych chemioterapii.

Znaczenie tej witaminy polega raczej na jej zdolności do leczenia w przypadku wystąpienia zatrucia psów w przypadku zjedzenia trucizny na szczury. Witaminą K suplementuje się psa rekonwalescenta przez okres 3 - 4 tygodni.

Czy suplementacja witaminami jest konieczna?

Powinieneś potrafic już sam sobie odpowiedziec na to pytanie. Oczywiście, że są konieczne.

Podawanie szczeniętom suplementów witaminowych (naturalnych)zapewni im w przyszłości dobra kondycję oraz mocne kości i zęby.

Suplementacja dorosłych psów witaminami da Ci pewnośc, że będą one zawsze zdrowe i w najwyższej kondycji.

A starsze psy? Psom w podeszłym wieku zmniejsza się zapotrzebowanie energetyczne organizmu, gdyż z wiekiem metabolizm staje się wolniejszy, a także zmniejsza się aktywność fizyczna zwierzęcia. Niemniej jednak ważne jest, aby dostarczać zwierzęciu odpowiedniej ilości mikroelementów i witamin, gdyż z wiekiem zdolność przyswajania niektórych składników może ulec zmniejszeniu. Warto podawać seniorowi produkty bogate w witaminę A, C oraz E, jak również w cynk. Witaminy te pomogą wyeliminowac wolne rodniki i toksyny z organizmu. To pomoże spowolnić proces starzenia się i zapobiegnie chorobom, takim jak rak.

Dziękuje Ci za uwagę.


Resweratrol.


Być może słyszałeś o zdrowotnych właściwościach resweratrolu, może już zacząłeś go stosować. Ale czy wiesz, że resweratrol jest również dobry dla naszych psów, szczególnie dla tych starszych?

Czym dokładnie jest resweratrol?

Resveratrol jest rodzajem naturalnego polifenolu jego nazwa to phytoalexin. Jest on produkowany przez niektóre rośliny, jako część systemu obrony przed chorobami takimi jak infekcje grzybicze, stres, i napromieniowanie ultrafioletowe.

Resweratrol znajduje się w czerwonym winie oraz w około 70 różnych odmianach roślin, m.in. w granatach, malinach, orzeszkach ziemnych i rdeście japońskim.

Ponieważ polifenole należą do przeciwutleniaczy, więc jako antyoksydant, resweratrol ma działanie przeciwzapalne, jak również właściwości przeciwnowotworowe.

Korzyści dla ludzi.

W ostatnim czasie zarówno prace naukowe jak i prasa światowa publikują opracowania opisujące niepowtarzalne działanie resweratolu, przy czym publikowane badania poparte są wynikami testów przeprowadzanych zarówno na ludziach jak i na zwierzętach...

Japońscy naukowcy eksperymentując na zwierzętach zdołali za pomocą resweratrolu zapobiec miażdżycy, we Francji natomiast wyniki przeprowadzonych na zdrowych mężczyznach testów wykazały, że substancja ta skutecznie wstrzymuje proces sklejania płytek krwi.

David Sinclair - znany biolog molekularny pracujący w bostońskim Harvard Medical School, używając resweratrolu wydłużył cykl życia myszom, muszkom owocowym i rybom (uwzględniając średnią życia w/w). W prestiżowym piśmie „Science” z 10 stycznia br (vol.275, s. 218-220) doniesiono o przeciwrakowym działaniu tego związku. Wykazano, że resveratrol zapobiega mutacji komórek i tworzeniu się wolnych rodników, które to procesy mogą prowadzić do powstawania i rozwoju nowotworu. Związek ten aktywuje również enzym zwany redukcją chinonową, który uczestniczy w unieszkodliwianiu substancji kancerogennych.

Działanie resweratrolu u ludzi polega na:

- Ochronie naczyń krwionośnych poprzez opóźnianie a nawet zahamowanie utleniania lipoprotein o niskiej gęstości LDL czyli złego cholesterolu, hamowaniu procesu agregacji płytek krwi, spowalnianiu procesu umierania komórek mięśni gładkich, zwiększaniu poziomu tlenku azotu który - w świetle najnowszych badań - wpływa na pracę całego układu krwionośnego, likwidację stanów zapalnych, likwidację z łogów cholesterolowych w układzie naczyniowo – żylnym, wzmocnieniu ścian naczyń krwionośnych,

- Hamowaniu procesów komórkowych związanych z inicjacją powstawania guzów nowotworowych i ich rozwoju, Zmniejszaniu tempa rozpadu włókien kolagenowych w skórze, ścięgnach i więzadłach stawowych. Zapobieganiu przedwczesnemu starzeniu się organizmu w efekcie czego – jest to najlepszy w tej chwili związek z grupy anti-aging.

Korzyści dla psów.

Mimo, że badania resweratrolu dla psów są nadal bardzo ograniczone, biorąc jednak pod uwagę fakt, że resweratrol jest przeciwutleniaczem i dotychczas uzyskano pozytywne wyniki badań klinicznych prowadzonych na zwierzętach laboratoryjnych, można założyć, że resweratrol jest korzystny dla psów. W szczególności może on wpływać na długość ich życia i kontrolować wagę.

Jednak chyba najbardziej ekscytującą korzyścią dla psów jest jego potencjalna zdolność do zapobiegania i spowalniania wzrostu raka , ze względu na przeciwzapalne i przeciwnowotworowe działanie.

Resveratrol zmniejsza częstotliwość występowania nowotworów u zwierząt w pierwszym lub kolejnym etapie rozwoju raka. Wyniki badań na zwierzętach wskazują, że to właśnie jego działanie przeciwzapalne może być skutecznym środkiem chemoprewencyjnym w trzech etapach rozwoju raka, w przebiegu którego można wyróżnić trzy zasadnicze etapy: inicjację, promocję i progresję.

Czy resweratrol jest bezpieczny dla psów?

Ponieważ wiele suplementów resweratrolu wykonanych jest z ekstraktu winogron, a ponieważ winogrona są trujące dla psów, należy się zastanawiać, czy resveratrol jest bezpieczny dla psów.

Nie mogłam znaleźć żadnych badań na toksyczność resweratrolu z winogron u psów, i nie jestem do końca pewna, czy jest on w pełni bezpieczny,i czy taki suplement można bez obawy podawać swojemu psu.

Jednak dobrą wiadomością jest to, że resweratrol może zostać pozyskany z roślin innych niż winogrona! Najbardziej odpowiedni dla psów wydaje się produkt wykonany z rdestu japońskiego.

Skutki uboczne.

Pomimo licznych prozdrowotnych właściwości resweratrolu stwierdzono, że związek ten wykazuje skutki uboczne. Suplementacja diety zwierząt doświadczalnych resweratrolem w bardzo dużych ilościach (nierealnych do spożycia) w ilości 3 g/kg m.c/dzień
przez 4 tygodnie, spowodowała utratę apetytu i spadek masy ciała. Innymi skutkami ubocznymi było zwiększone stężenie kreatyniny, fosfatazy alkalicznej, aminotransferazy alaninowej, bilirubiny całkowitej i albuminy w surowicy krwi. Ponadto stwierdzono także zmniejszenie stężenia hemoglobiny, hematokrytu i liczby erytrocytów oraz leukocytozę.

Kolejnymi negatywnymi objawami przyjmowania nadmiernej dawki resweratrolu były histopatologiczne zmiany w nerkach i pęcherzyku żółciowym o charakterze hiperplazji. Podawanie średniej dawki 1 g/kg m.c./dzień przez 4 tygodnie powodowało jedynie zmniejszenie masy ciała u samic oraz leukocytozę u samców.

Przyjmowanie małych dawek omawianego składnika, w ilości 0,3 g/kg m.c./dzień przez 4 tygodnie nie wywoływało żadnych skutków ubocznych.

Myślę więc, że od czasu do czasu można wspomóc organizm psa poprzez suplementowanie go resweratrolem.

Dziękuję.